BE73 7331 0001 0060

Dec
19
2013

Terugblik op onze missie in Nyantende

Deze missie was er uitzonderlijk één van 4 weken. Het was mijn eerste kennismaking met dit hospitaal.

het hospitaal

De materniteit, met haar 3000 bevallingen op jaarbasis, speelt een belangrijke rol in de streek.

Ditmaal werd ik gedurende 2 weken bijgestaan door een 2e vroedvrouw en een gynaecologische equipe van 4 personen: Dr. Guy als gynaecoloog, Peter als anesthesist , Marie-Jeanne O.K-verpleegkundige en Marcel onze Post-Op verpleegkundige.

De eerste week was gewijd aan kennismaking, observatie en het belang aan tonen van hygiëne en steriliteit door hierbij zelf de handen uit de mouwen te steken. Er werd elke dag heel hard en goed gekuist maar dit beperkte zich tot de vloeren. Muren en al wat in de verloszaal stond zijn gewoonlijk de grote verwaarloosden.

Bij mijn aankomst had Dr. Gisèle, de hoofdgeneesheer, de vraag gesteld om Evelyne, die sinds 1 week de nieuwe verantwoordelijke was, bij te staan en te helpen haar taak te verwezenlijken waar nodig was. Ze is een jonge vroedvrouw, vol goede moed en heel leergierig en luisterbereid om haar taak zo goed als mogelijk te vervullen.

Rita met haar collega

Een week na mijn aankomst kreeg ik dan de steun van Nathalie en dit gedurende 2 weken. Het was voor mij aangenaam om de vreugde, de zorgen en soms de ontgoocheling te kunnen delen. Het was voor haar ook de eerste keer dat ze met AZV op missie vertrok en dan onderga je gewoonlijk een echte cultuurschok en een uitwisseling hierover is meestal een grote hulp om dat te plaatsen. Het samen hartelijk lachen over iets waar je indien alleen zou over piekeren werkt dan heel positief.

Rita en Nathalie

De vroedvrouwen waren voor het grote deel heel gemotiveerde vrouwen waar een goede wederzijdse band mee gesmeed werd. Ze waren leergierig, vragende partij voor vormingslesjes en hadden er extra tijd voor over. Bij aankomst werden we regelmatig geconfronteerd met, zoals men het hier noemt, “ruptuur de stock” en soms van essentiële medicatie wat nadelig kan zijn in geval van urgentie (bloedingen of foetale nood). Op aanvraag van de hoofddokter werd daarom dan een mini-farmacie voor de materniteit opgericht om dit probleem te beperken.

Rita geeft instructies

Rita geeft instructies

Ondanks mijn jarenlange Afrika ervaring kom je nog steeds voor verrassingen te staan. Het is opmerkelijk hoe ze een probleem aanpakken als ze er zelf geen oplossing voor hebben maar ook hoe moeilijk het is om oude gewoonten achter te laten.

Bij een bevalling met ventouse (zuignap), waren er 4 personen nodig: de dokter die de handeling uitvoerde, een vroedvrouw die aanhoudend moest pompen omwille van de slechte toestand van de pomp die overal met kleefpleister was versterkt, ikzelf om met mijn duim een verloren draaischroef te vervangen die nodig is om de bokaal luchtledig te maken en tenslotte een vroedvrouw die op de buik mee moest duwen om de gebrekkige ventouse kracht bij te zetten. Om onze inspanningen te belonen heeft de kersverse baby ons blij gemaakt met een krachtig wenen zodra hij vrij kwam. De ganse dag is dit tafereel mij wel bijgebleven. Echt iets om op een plaatje vast te leggen maar met mijn vinger op en gedeeltelijk in die bokaal gezogen was dat onmogelijk.

Een andere realiteit is dat sommigen, alhoewel ze over een doppler beschikken waar je heel eenvoudig de harttonen kunt mee beluisteren, nog dikwijls het oude toetertje (foetoscoop de Pinard) gebruiken en daarbij een wandklok tussen de benen van de vrouw installeren om de harttonen te tellen. Een gek gezicht, voor ons veel te omvangrijk, maar voor hen heel gewoon.

Vrouw die bijna gaat bevallen
Op naar de praktijk!

De jongeren trachten het wel anders te doen. De gynaecoloog heeft dan bij zijn aankomst een CTG toestel geïnstalleerd (om contracties en harttonen te volgen over een zeker tijdsverloop).

Uitleg over CTG
Uitleg aan dokters en hoofdvroedvrouw over CTG

Dokters en vroedvrouwen waren vol interesse maar het grote probleem is dat er gewoonlijk maar 2 dagen per week en slechts gedurende enkele uren stroom is. Onze laatste week was dit zelfs op 1 dag terug gebracht. Er is wel een generator in het hospitaal maar hem daarvoor aanzetten is momenteel voor hen geen optie. Het aankopen voor de brandstof is voor de patiënten veel te duur en ook het hospitaal heeft er de middelen niet voor. Toch hebben we getracht met de steun van Dr. Guy een demonstratie te geven op een vrouw in arbeid maar na 10 minuten viel de stroom uit!

Een PowerPoint presentatie kreeg van de dokters en aanwezige vroedvrouwen wel de nodige aandacht. Na een maand intens met het lokaal personeel gewerkt te hebben, was er wel vooruitgang te zien bij de vroedvrouwen en ook bij de onderhoudsploeg.

Zo nu en dan een pluim omwille van een toegepaste aanbeveling gaf hen vleugels om het nog beter te doen. We kunnen hen alleen maar moed toewensen om de ingeslagen weg verder te bewandelen.

Kangoeroemethode bij premature tweeling
Kangoeroemethode bij premature tweeling

een gelukkige moeder
Een gelukkige moeder

Met een tevreden gevoel langs beide kanten en wat spijt in het hart werd dan afscheid genomen en een tot ziens toegewenst.

Rita Van Theemsche

December 2013