BE73 7331 0001 0060

Dec
18
2013

Maandag 4/11 met de auto van de BDOM of 'Bureau Diocésain des Oeuvres Médical' op weg naar Nyantende voor een 2e missie.

Volgens de chauffeur bedraagt de afstand maar een 10-tal km, maar door de onophoudende regen is de weg omgeschapen tot één grote modderpoel en hebben we er 1 uur over gedaan.

Na enkele kilometers zat er een passagiersbus vast in de modder en enkele auto’s wachtten gelaten tot de weg weer vrij zou komen. Na een 5-tal minuten zijn we dankzij de kundigheid van onze chauffeur en de 4-wielaandrijving er al glijdend van links naar rechts toch voorbij geraakt, ik heb wel even mijn hart vastgehouden.

Aangemoedigd door onze stoutmoedigheid, hebben de andere wagens het wachten ook opgegeven en zijn ons gevolgd.

Na het afladen van de bagage bij de Paters Franciscanen kwam de eerste kennismaking met het hospitaal. Nadat Dokter Gisele, de hoofdgeneesheer, haar verwachtingen in verband met de missie uitgesproken had, liet ze me kennismaken met de Materniteit.

Het is een nieuw gebouw dat een 6-tal jaren geleden in gebruik werd genomen en waar heel wat werk voor de boeg is. Om er ineens in te komen hadden we de eerste dag 3 keizersneden en 4 normale bevallingen, niet slecht als eerste ervaring!

een patient met haar baby

Ik volg de patiënte op

Een tweetal dagen later kwam de grote schoonmaak, zoals bij vrijwel alle missies, aan de beurt. Samen met Evelyne, de toekomstige verantwoordelijke, en een poetsvrouw kregen de 3 verlostafels en een deel van de muren een grondige beurt. Een andere vroedvrouw die ons aan het werk zag is uit eigen beweging mee komen poetsen.

grote schoonmaak

Op het einde van deze taak was iedereen tevreden over zichzelf en was er een band van samenhorigheid geschapen. Nu komt het er op aan om hen de noodzaak van het nut hiervan te doen inzien zodat het geen eenmalige inzet blijft.

Naast de kleine perikelen van elke dag op het werk hebben we vooral af te rekenen met de enorme slechte toestand van de weg tussen ons logement en het hospitaal. Sinds 1 week hebben we iedere dag en nacht enkele keren per dag recht op een goede stortbui.

de weg tussen ons logement en het hospitaal

Het is een hele en soms beroerde karwei om telkens 2 maal daags een modderige en gladde berg op en af te klauteren, iedere voetstap moet goed overwogen zijn. Gelukkig heb ik dit tijdens mijn eerste week samen kunnen beleven met een equipe van AZV voor interne geneeskunde, waarvan twee onder hen reeds van heel dichtbij kennis hebben gemaakt met de modder.

Bij aankomst aan het hospitaal is het dan nog eens klimmen tot aan de materniteit en zijn onze schoenen of botten loodzwaar door een dikke laag kleigrond.

mijn modderige schoenen

Alle vrouwen moeten hun plastiek sandaaltjes aan de ingang van het gebouw achterlaten. Ook ik mag zomaar niet binnen en om de pas gekuiste plaveien te beschermen staat de poortwachter klaar met een paar gummi klompen die ik moet aantrekken om binnen te mogen om dan in het gebouw mijn eigen werkklompen aan te trekken.

de poortwachter

Daarna gaat hij vlijtig mijn schoenen een poetsbeurt geven, maar heel dikwijls moet dezelfde handeling herhaald worden na de middagpauze.

mijn schoenen krijgen een poetsbeurt

Ik heb nog nooit zo verlangend uitgezien naar de zon als hier in Nyantende.

Rita Van Theemsche

December 2013