BE73 7331 0001 0060

Leermodel als leidraad

De keuze voor capaciteitsversterking in het nieuwe strategische Meerjarenprogramma van Artsen Zonder Vakantie legt nadruk op het delen van kennis en ervaring, uiteraard ook met het oog op een nog meer duurzame partnerbenadering.

Artsen Zonder Vakantie kiest voor kennisuitwisseling in plaats van kennisoverdracht. Dat houdt in dat beide partijen van elkaar leren en elkaars expertise versterken. Bij de zendingen van Artsen Zonder Vakantie gebeurt dat voornamelijk door on-the-job trainingen, die kunnen bestaan uit het zij aan zij consulteren, behandelen of opereren van patiënten, naast het uitwisselen van medische technieken en constante coaching en overleg. Door die aanpak kan de collega die wordt opgeleid, de verworven kennis rechtstreeks toepassen en kan het partnerziekenhuis zelf instaan voor de kwaliteitsvolle zorg aan de lokale bevolking.

Deze keuze voor kennisuitwisseling maakt dat de terreinvrijwilligers van Artsen Zonder Vakantie, naast (para)medische expertise, ook didactische kwaliteiten moeten hebben. Bovendien is het essentieel dat zij zich mentaal kunnen verplaatsen in de lokale context en in staat zijn om een interculturele dialoog te voeren.

Uit onderzoek blijkt dat succesvolle medewerkers ruwweg 70 procent leren ‘on the job’, 20 procent door overleg (sociaal leren) en slechts 10 procent in het leslokaal.

Als leidraad voor de ondersteuning en opleidingen hanteert Artsen Zonder Vakantie het zogeheten 70-20-10-leermodel. Dat stelt dat effectieve en succesvolle medewerkers ruwweg 70 % leren ‘on the job’, 20 % via gepersonaliseerde opvolging of sociaal leren (conversaties, netwerken, feedback) en 10 % via klassieke kennisoverdracht. Artsen Zonder Vakantie heeft deze methode concreet vertaald naar de verschillende mogelijke rollen die zijn terreinvrijwilligers kunnen opnemen tijdens hun zending. De verschillende rollen zijn daartoe opgenomen in een helder en praktisch bruikbaar schema.