BE73 7331 0001 0060

Hilde Vanommeslaeghe: tussen Ronse en Afrika

Hilde werkt als vroedvrouw op de materniteit en de dienst neonatologie van een ziekenhuis in Ronse. Sinds 2010 is ze terreinvrijwilliger voor Artsen Zonder Vakantie en nam ze al aan 20 zendingen deel.

Van bij het begin van haar carrière voelde Hilde het verlangen om op zending naar Afrika te gaan: "Op dat ogenblik waren mijn kinderen echter nog zeer jong en dat viel moeilijk te combineren met buitenlandse zendingen". Het was pas veel later dat de gelegenheid zich aandiende: "Eén van de gynaecologen van mijn ziekenhuis was terreinvrijwilliger voor Artsen Zonder Vakantie. Hij wist dat ik zelf graag op zending wilde en stelde voor om hem te volgen. Op die manier ben ik terreinvrijwilliger geworden. In 2010 vertrok ik voor 't eerst op zending naar het CMA de Houndé, in Burkina Faso."



Een zware eerste zending

“Bij een eerste zending wordt men erg getroffen door een aantal zaken: naast de onnoemelijke armoede zijn er enorme culturele verschillen en is de manier van werken binnen een ziekenhuiscontext helemaal anders. Deze confrontatie is niet makkelijk", zegt Hilde. "Toch was ik enorm verrast door de levenslust en de extreme vriendelijkheid van de inwoners. Ik besefte dat, ondanks het gebrek aan middelen, kleine dingen het dagelijkse bestaan van de patiënten kunnen verlichten. Dit is voor mij als vroedvrouw een drijfveer om door te gaan."

Samen nadenken over oplossingen

Sindsdien heeft Hilde er nog eens 19 zendingen voor Artsen Zonder Vakantie op zitten, in de DR Congo, in Bénin en in Rwanda. De gebrekkige infrastructuur in de Afrikaanse ziekenhuizen maakt het werk veel moeilijker dan in België: "Soms is er geen water, noch elektriciteit. Daarom kunnen we onze Belgische manier van aanpak daar niet zomaar klakkeloos toepassen. Door overleg met onze lokale collega's slagen we er wel in om samen efficiënte oplossingen te vinden met de beperkte middelen die ter beschikking zijn. Teamwerk is absoluut noodzakelijk en in al onze aanbevelingen houden we rekening met de lokale context."

 

Er komt beweging

"Het gevoel dat bepaalde zaken positief veranderen in onze partnerziekenhuizen is voor mij een reden om er mee door te gaan" licht Hilde toe. "Ik herinner me een zending waar ik op het punt stond om te vertrekken naar de luchthaven voor de terugvlucht naar België. Maar ik was iets vergeten waardoor ik terug rende naar de verloskamer. Op dat moment was er een vrouw bevallen en zag ik dat de vroedvrouwen de baby al op de moeder hadden gelegd voor het "huid op huid" contact". Een methode die Hilde hen aanleerde tijdens de zending en gunstig is voor moeder en kind, werd dus ook na haar vertrek toegepast. Een mooi moment! Hilde deed ook nog een andere ervaring op, dit keer in het ziekenhuis van Mosango, in de DR Congo. "Soms kunnen zeer eenvoudige dingen mensenlevens redden. Zo stelden we in Mosango samen met de lokale collega's "urgentie-kits" samen die gebruikt kunnen worden in urgente situaties, zoals bij een postpartum bloeding. In een dergelijke noodsituatie, waar minuten van levensbelang zijn, hebben ze meteen alle nodige medicatie en instrumenten bij de hand. Deze kits worden vandaag de dag nog steeds gebruikt op de afdeling gynaecologie en hebben er hun nut al diverse keren bewezen.

Share/Save