Search Result for panzi — 4 articles

  • Installatie van zonnepanelen op het Panzi-ziekenhuis: fase 1 compleet

    Installatie van de zonnepanelen

    Het volledige zonnepanelenproject verloopt in meerdere fases. Tijdens deze eerste fase werd het volledige gebouw waarin o.a. de spoeddienst is ondergebracht voorzien van zonnepanelen. Bij de installatie van zonnepanelen komt er meer kijken dan enkel het plaatsen ervan en het aansluiten op de batterijen: er werd ook een technisch lokaal bijgebouwd en de daken werden voorzien van een draagstructuur. Het verloop van de eerste fase werd mooi in beeld gebracht. Tijdens de volgende fase in september zijn het labo, de apotheek en de dienst radiologie aan de beurt.

    Stabiele stroom voor goede gezondheidszorg

    Stabiele en duurzame elektriciteit is een basisvoorwaarde voor goede gezondheidszorg. Bij gebrek hieraan komt het stellen van de juiste diagnose of het geven van de nodige behandeling aan patiënten in gevaar. “Onze biomedische toestellen laten het vaak afweten door de dagelijkse stroompannes hier in Panzi”, vertelt Asher Ngabo, ingenieur van het ziekenhuis van Panzi. “Dankzij de installatie van zonnepanelen kunnen we rekenen op een stabiele stroomvoorziening. Die stabiliteit komt onze biomedische toestellen en bijgevolg onze patiënten ten goede.”

    Jenga Maarifa-technici geven hun kennis door

    Artsen Zonder Vakantie en provincie Vlaams-Brabant werkten eerder al samen rond het succesvolle opleidingsproject “Jenga Maarifa”, Swahili voor “kennis opbouwen”. Dit is een praktijkgerichte meerjarenopleiding voor onderhoudstechnici van ziekenhuizen in de regio Bukavu in Oost-Congo. In het huidige project krijgen de reeds ervaren Jenga Maarifa-technici uit verschillende ziekenhuizen in de buurt de kans om hun kennis toe te passen en de installatie mee in goede banen te leiden. Daarnaast geven ze hun kennis door aan student-technici.

    Dankzij mijn deelname heb ik veel bijgeleerd over de installatie van zonnepanelen. Het project komt dus niet alleen het ziekenhuis van Panzi ten goede, het maakt ook een wereld van verschil voor mijn professionele leven.”, getuigt Guylan Kahindo Mutambala, technisch ingenieur in het ziekenhuis van Miti Murhesa.

    Duurzaam, zowel op ecologisch als financieel vlak

    Eens het project is afgerond zal het energieverbruik van het ziekenhuis van Panzi voor 65% gedekt worden door zonne-energie. Dat levert niet alleen betrouwbare stroom op, maar ook een grote financiële besparing. Nu worden er in het ziekenhuis van Panzi noodgedwongen grote bedragen uitgegeven aan brandstof voor generatoren. Door over te schakelen op zonne-energie zal die kost grotendeels wegvallen. Een win-win voor het ziekenhuis én voor het milieu.

    Ontdek hier hoe de installatie en opleiding eraan toegaan

     

    https://www.azv.be/actualiteit/eva-de-roovere-en-mastaki-bafa-brengen-ep-uit-ten-voordele-van-artsen-zonder-vakantie-duplicate-1/
  • Installatie van zonnepanelen bij Hôpital Général de Panzi

    Elektriciteit is een noodzakelijke voorwaarde om als ziekenhuis autonoom te kunnen werken, en om de bevolking kwaliteitsvolle gezondheidszorg te kunnen bieden.

    Samenwerking met Provincie Vlaams-Brabant krijgt een vervolg

    De Provincie Vlaams-Brabant en Artsen Zonder Vakantie werkten al eerder samen rond het succesvolle opleidingsproject “Jenga Maarifa”, Swahili voor “kennis opbouwen”. Een praktijkgerichte meerjarenopleiding voor onderhoudstechnici van ziekenhuizen in de regio Bukavu in Oost-Congo.

    Een deel van de ziekenhuistechnici die daar werden gevormd zorgen nu mee voor de installatie van de zonnepanelen:zonnepanelen

    ‘Aan de installatie van de zonnepanelen wordt sowieso een opleiding voor technici gekoppeld’, vertelt expert Rik Vereecken. ‘We werken in verschillende fases. Een tweetal weken geleden is het nodige materiaal voor de installatie van de zonnepanelen gearriveerd. We kopen zoveel mogelijk materiaal ter plaatste aan, maar voor bepaalde onderdelen kunnen we niet anders dan die te verschepen. Vanaf het begin van het droog seizoen, in mei, starten we met de installatie. We gaan hiervoor samen met lokale techniekers aan de slag. De installatie is dus tegelijkertijd een opleidingsmoment waarbij we twee groepen betrekken: enerzijds nieuwe student-techniekers die nog praktijkkennis moeten opdoen, anderzijds geven we oud-studenten van Jenga Maarifa de kans om wat ze geleerd hebben verder toe te passen en te perfectioneren.’

    Train the trainer

    ‘Het mooie is dat ik niet degene ben die alleen zal instaan voor de installatie en de daaraan gekoppelde opleiding’, zegt Rik. ‘Ik word daarvoor bijgestaan door perfect opgeleide techniekers die dankzij hun Jenga Maarifa-opleiding hun kennis en kunde kunnen doorgeven aan minder ervaren of student-techniekers. Train the trainer is het typevoorbeeld van internationale solidariteit die werkt: in samenwerking een opleidingsproject opstarten en zien dat de kennis verder wordt doorgegeven waardoor onze rol miniem wordt.’

    https://www.azv.be/actualiteit/installatie-van-zonnepanelen-bij-hopital-general-de-panzi/
  • Hilde Mattelaer: “Van aan de keukentafel belde ik ziekenhuizen, dokters en verpleegkundigen om te kijken wat zij konden betekenen.”

    Actie en inspiratie

    Hilde Mattelaer: “Ik bleef thuis met onze drie kinderen maar voelde me even geïnspireerd om in dit verhaal iets te betekenen. Toen ze terugkwamen en hun ervaringen vanop die eerste zending in Kameroen deelden, drong mijn begeestering zich overduidelijk op. Ik begon ziekenhuizen en medisch personeel op te bellen om extra artsen en verpleegkundigen te mobiliseren, vroeg of ze bepaald medisch materiaal konden missen en schreef ook bedrijven aan om te kijken hoe zij via donaties konden helpen. Ik stelde medische ploegen samen, schreef richtlijnen uit, zorgde voor hun visa, voor de overnachtingen in DR Congo, enzovoort.

    Ondertussen vroegen de paters Scheutisten in DR Congo of er ook zendingen naar brousseziekenhuizen en stedelijke referentieziekenhuizen in de Kasaï-regio en later over heel het land georganiseerd konden worden. De nood was daar erg hoog. Er vertrokken zendingen naar DR Congo en ondertussen bleef ik in België alles coördineren. Vaak hing ik overdag aan de telefoon met bedrijven en ziekenhuizen en was ik ’s avond op mijn typemachine nog brieven en verzoeken aan het schrijven. Gsm’s en internet bestonden toen nog niet. Een kantoor was er ook niet. Ik deed die organisatie van thuis uit, tussen de verzorging van onze drie kinderen door.”

    Eerste Afrika-ervaring

    “In 1984 ging ik voor het eerst zelf mee op zending naar Lukalaba, Cilenge en Kabinda in DR Congo. Het was mijn allereerste Afrika-ervaring. De vonk sloeg meteen over. Ik hielp mee waar ik kon met ziekenzaal bezoeken, plaasters mee aanleggen, medische instrumenten aangeven, de kinderen troosten die geopereerd waren, de moeders geruststellen, enzovoort. Eens terug in België voelde ik me nog gedrevener om allerlei zaken te regelen voor volgende zendingen. Zelfs het Belgisch leger schreef ik aan. Meermaals stond ik in hun depot in Leuven om te kijken en te onderhandelen welk materiaal we voor onze partnerziekenhuizen in Afrika konden gebruiken.”

    Bezieling

    “Via onze goede connecties met de paters Scheutisten ging onze naam Artsen Zonder Vakantie rond in DR Congo. Zo kregen we meer en meer aanvragen van lokale ziekenhuizen. De organisatie werd stilaan een fulltime job en ik werkte zelfs op zondag om alle zendingen, materiaal, donaties en aanvragen geregeld te krijgen. Voor elke ploeg werd een briefing en debriefing georganiseerd, protocollen werden opgesteld en ik had intensief contact met ambassades. Gelukkig kregen we ook in België geleidelijk aan steun van sterke vrijwilligers die Artsen Zonder Vakantie mee groot maakten.

    Twee keer vertrok ik alleen naar DR Congo op prospectiezending. Wat zijn de noden van het ziekenhuis op medisch vlak? Wat hebben zij nodig qua materiaal? Welke operatietechnieken willen zij aanleren? Hoe kunnen wij helpen? Wij werkten van bij het begin op vraag van de ziekenhuizen. Nooit drongen wij ons ergens op. Dat is altijd belangrijk gebleven binnen Artsen Zonder Vakantie en dat vind ik nog steeds een prachtig uitgangspunt.”

    Enorme ervaringen

    “Toen in 1994 de genocide in Rwanda uitbrak, hakte dat er fel in. Ik heb er toen alles aan gedaan om onze ploeg zo snel mogelijk terug te krijgen via onze contacten bij het Rode Kruis, de ambassade en de zusters van Bergamo. Het was verschrikkelijk wat daar gebeurde. Woorden schieten te kort. Via een vrachtauto zijn onze vrijwilligers, geopereerde kinderen en personeelsleden nog tijdig weg geraakt uit Rilima en met het vliegtuig geëvacueerd naar België en Bergamo in Italië.

    Toen Artsen Zonder Vakantie in 1996 de erkenning als ngo kreeg, voelde dat als een gigantische beloning. Voor alle artsen ,verpleegkundigen en medisch personeel die zich gedurende jaren als vrijwilligers inzetten, maar ook puur voor mezelf. Voor alle jaren hard werk om alles voor de zendingen organisatorisch, qua materiaal en financieel in orde te krijgen. Ik ben daar nog altijd fier over en dankbaar voor.”

    ‘Mamas for Africa’

    Eind jaren ‘90 voelde ik door allerlei omstandigheden, enorm de nood om een eigen project op te starten. Tijdens mijn reizen naar Afrika waren het steeds de connecties met en verhalen van vrouwen die me tot in het diepste van mijn ziel raakten. Hun veerkracht, doorzettingsvermogen en dankbaarheid zijn enorm.

    Respect voor vrouwenrechten is altijd een belangrijk thema geweest voor mij. Door het geweld in Oost-Congo wou ik daar vooral iets voor verkrachte vrouwen en meisjes betekenen. Zo is ‘Mamas for Africa’ ontstaan. Mamas for Africa biedt in de eerste plaats toegang tot medische zorgen na verkrachting en psychologische bijstand aan slachtoffers van gendergerelateerd geweld. De communicatie en fondsenwerving gebeurt vanuit België maar de rest van onze ploeg is Afrikaans. Wij werken met lokale verpleegkundigen, psychologen en medici zoals oa.Dr Mukwege en zijn team van het Panzi-ziekenhuis. Dat lokale empowerment vind ik zeer belangrijk.

    Wensen

    “Ik ben altijd een ondernemende vrouw geweest met een actief engagement. Zowel voor Artsen Zonder Vakantie als voor Mamas for Africa werkte ik steeds met volle bezieling. Na deze 40 jaar, wens ik dan ook een mooie verdere toekomst voor Artsen Zonder Vakantie.”

    Tekst: Veerle Symoens

    https://www.azv.be/wat-we-doen/verhalen/van-aan-de-keukentafel-belde-ik-ziekenhuizen-dokters-en-verpleegkundigen-om-te-kijken-wat-zij-voor-artsen-zonder-vakantie-konden-betekenen/
  • Het Congolees Forum INGO zet Artsen Zonder Vakantie in de kijker

    In juli lag de nadruk op de activiteiten van Artsen Zonder Vakantie, met focus op onze capaciteitsversterkende strategie (Trajet de Renforcement des Capacités) in de partnerziekenhuizen.

    Een mooie gelegenheid om de verbetering op het vlak van gezondheidszorg – dankzij de zendingen spoedverloskunde, neonatale zorg, en de Jenga Maarifa-opleidingen – onder de aandacht te brengen.

    Binnen het kader van Jenga Maarifa heeft Artsen Zonder Vakantie een opleidingscursus over hernieuwbare energie georganiseerd voor onderhoudstechnici van 17 ziekenhuizen in de provincie Zuid-Kivu. Daarnaast werd fase 1 van de installatie van zonnepanelen in het Panzi-ziekenhuis tot een goed einde gebracht, en dit met de financiële steun van de provincie Vlaams-Brabant.

    De capaciteitsversterkende activiteiten worden gesteund door België.

    Links:

     

    https://www.azv.be/actualiteit/het-congolees-forum-ingo-zet-artsen-zonder-vakantie-in-de-kijker/