Onze missie was goed voorbereid door AZV. Bij de briefing kregen we nog wat praktische informatie maar de belangrijkste mededelingen hadden we reeds per post toegestuurd gekregen. Er was een container met het nodige materiaal onderweg.De vluchten waren goed geboekt en correct uitgevlogen. Toen we na een bijna 24 uren durende reis in Ndola aankwamen stond er jammer genoeg geen ontvangstcomité klaar en zochten we zelf vervoer met behulp van een bereidwillige Zuid-Afrikaan. Maar geen nood, met twee reisvaardige dokters in ons gezelschap zijn we probleemloos in Ibenga geraakt waar we verwacht werden, so what’s the problem? Zuster Beatrice ontving ons hartelijk. De zusters deden echt hun best om het ons zo goed mogelijk naar onze zin te maken.

Tijdens de rondleiding in het ziekenhuis verbaasde het ons hoe goed en modern men hier uitgerust is. De evolutie is enorm, het dienen niet altijd brousse toestanden te zijn. En is het bij ons wel allemaal zo op en top in orde zoals we het zelf graag willen geloven? De mensen doen hier oprecht hun best.

De eerste werkdag was er consultatie voor de patiënten die in aanmerking kwamen voor een operatie. Tom, de orthopedist, deed het klinisch onderzoek en overlegde samen met Green, de kinesist en onze toeverlaat tijdens deze orthopedische missie, wat de mogelijke ingreep was of wat er anders wel of niet gedaan kon worden om deze mensen te helpen.

Kathleen, de anesthesiste, ausculteerde de patiënten en stelde enkele vragen rond een eventueel gekende anamnese. De patiënten die gekend waren in het ziekenhuis hadden wel een dossier en soms ook RX -foto’s ter beschikking. Els en Katelijne namen ondertussen de nodige foto’s die als referentie en studiemateriaal konden gebruikt worden. In de namiddag werd het operatieprogramma voor de twee komende weken opgesteld.

De patiënten waren op verpleegkundig vlak goed voorbereid, al rekenden ze toch sterk op de hulp van Katelijne. Ze waren nuchter gehouden, er was een infuus geplaatst, de temperatuur was genomen en ze hadden een operatiehemdje aan. De nachtdienst maakte de patiënten klaar. De verpleegkundigen zijn in dit ziekenhuis niet in overvloed aanwezig wat betekende dat ze vaak op de andere afdelingen dienden mee te toeren en te helpen waar nodig. Op de orthopedische afdeling was er een AZV -verpleegkundige aanwezig waar ze altijd op konden rekenen. De verpleegkundigen kwamen ook telkens op vaste uren terug naar de afdeling om de medicatie te helpen uitdelen. Regelmatig controleerde Katelijne de toedieningen want ze vonden het vaak ongewoon om zoveel
medicatie samen te geven.

De operaties (orthopedische ingrepen) gebeurden meestal door Tom met het gezelschap van dokter Kasongo, maar wel vaker samen met Green de kinesist. De ingrepen zoals klompvoeten, tripple arthrodeses, achillespeesverlengingen, arthrodeses, osteotomies, kapselverstevigingen, herstel en mobiliteit na oude breuken proberen verbeteren, letsels oude brandwonde herstellen en huident plaatsen, abcessen, … waren soms heel specifiek voor Afrika en komen in mindere mate voor bij ons. Het aanleggen van gipsverbanden was goed gekend door Green, het was dan ook een veel voorkomende behandeling in de orthopedische afdeling.