We zijn alweer zo'n 4 dagen thuis. Toch weer even wennen. Niet alleen het klimaat, maar ook de andere geuren, geen kindergelach, geen gezellige onderonsjes. Het zijn die dingen die ik altijd weer mis wanneer we thuis komen. Maar daarvoor hebben we weer mooie herinneringen aan een voor ons heel fijne missie. De fantastische onderlinge sfeer in het team waar later dan ook Noël nog bijkwam, de goede samenwerking met de lokale collega's, de glunderende gezichten wanneer ze het resultaat van hun operatie zagen.

Maar ook voor ons was het deze keer een luxe een elektrische zaag en boormachine te kunnen gebruiken, dat scheelt tijd! Een speciaal moment was voor Marc en mij zijn laatste operatie, het einde van zijn chirurgische loopbaan. Dit hebben we als een blank onderonsje gehouden. En dan de evaluatie, waar gezegd werd hoe fijn ze het vinden dat wij met voorstellen komen om de zaken voor hen te vereenvoudigen of prettiger te maken voor de patient. "Wanneer jullie ons hier niet op wijzen zouden de missies zinloos zijn." !!!!!!

De enige voelbare herinnering die ik nog heb is mijn gipsbeen voor een enkelbreuk, jawel, ik heb de voorlaatste avond nog een "wit voetje gehaald"

Gatagara, bedankt voor al het moois wat wij bij jullie mochten beleven.