Het is telkens weer een vrolijk weerzien. Op het vliegveld werden we al verwelkomd door onze trouwe anesthesist Sixte. Deze keer was tot onze verrassing ook Dr. De Weer aanwezig. Hij verwelkomde hier de AZV teams die dezelfde avond al dan niet hun weg verder vonden naar hun missiepost.

En dan HVP Gatagara. Frère Sabin verwelkomt ons hartelijk op het late uur. De volgende dag ook met veel medewerkers een hartelijk weerzien. Helaas is Jason weg, die missen we echt, en er is ook weer een verpleegkundige op Liliane vervangen. Maar Maurice maakt een goede indruk. Hij is vlijtig, attent en secuur.

Het loopt goed op de verpleegafdeling. De directeur, Simon, heeft zelfs voor watervoorziening gezorgd dus we kunnen nu ook op zaal onze handen wassen. Een hele grote vooruitgang. Ook de inrichting van operatieblok en verpleegafdeling is sterk verbeterd, we hoeven nu niet meer elke dag naar de stock te gaan om materiaal te halen.

Het is voor mij veel rustiger nu ik alleen nog maar op de verpleegafdeling werk, Elly is in de uitslaapkamer, daar hoef ik niet naar om te kijken en Annemie runt haar zaakjes op de OK prima. Ik heb nu eindelijk de tijd om eens alles te doen waar ik anders nooit aan toe kwam. Vooral ruimen, ruimen, ruimen.

Marc worstelt ook al door stapels van instrumentendozen. Het enthousiasme van de verpleging was groot toen ze hoorden dat we ongeveer 60 uniformen meegebracht hebben, nu hoeven ze niet meer in burgerkleding met schort eroverheen te werken.
Ja, het is weer goed werken in Gatagara.

Helaas hebben we helemaal geen internetverbinding. We willen jullie toch graag op de hoogte houden van ons doen en laten dus proberen we onze berichten in het weekend vanuit Gitarama te sturen.

Heel veel groetjes uit het warme Rwanda waar een keer per dag op een flinke bui getrakteerd worden!

Lia en Marc