Na een vermoeiende laatste week wordt het stilletjes aan tijd om de rijke ervaringen in te pakken en om de valies zo leeg en zo licht mogelijk te houden.

Dit is een van de gemakkelijkste opdrachten : de behoeften zijn hier zo immens dat enkel het hoogstnoodzakelijke terug naar belgenland gaat : valies, computer, kleren, schoenen en allerhande prularia zijn bijzonder geliefd en zonder dat je het beseft heb je op twee weken tijd zoveel gezien en meegemaakt dat het hoofd zwaarder weegt dan de reiskoffer,

Tijd ook om een balans op te maken : sommige suggesties van de voorbije twee jaar zijn geimplementeerd, maar er is nog zoveel werk : de basiskennis van gezondheidszorg is zo zwak en de specifieke tropenproblemen zijn zo veelvuldig dat er nog werk aan de winkel is. Allen dromen ze van de westerse wereld waar het zo makkelijk leven en werken is, moeilijk uit te leggen dat ook de lat daar veel hoger ligt zodat het netto effect misschien nul is ?
Met een zware zucht van opluchting en gemengde gevoelens trek ik de deur van het operatiekwartier dicht, misschien dat bij een volgende missie het nieuwe gebouw in gebruik is genomen en we toch wat comfortabeler kunnen werken