Reeds een week voorbij

Nov 212008

Reeds een week voorbij

Reeds een week voorbij. De tijd vliegt. En ik ben er nog niet toegekomen om een berichtje te schrijven. Maandag zijn we dus hier begonnen. Na het enthousiaste onthaal zijn we er direct met het klinische werk kunnen beginnen. Eerst wel een ontgoocheling: Sanga , de man die hier vroeger de anesthesies verzorgde was hier niet, hij is verder gaan studeren in het Noorden van Tanzania. Maar vanaf dinsdag is er terug iemamd vast die mee voor de anesthesies van onze ingrepen zorgt. Mpiluka, een enthousiaste en leergierige vrouw, is er als de kippen bij om iets nieuws te leren. Ze had nog nooit spinale anesthesies gegeven, maar na deze week doet ze dit volledig alleen en , dit mag gezegd, op een deskundige manier. Wat me toch opvalt is dat van onze vorige missies, het is onze derde hier in Mafinga, er heel wat zaken zijn blijven hangen. En dit zowel op klinisch vlak, als op organisatorisch vlak. Dit toch wel heel leuk om te zien. Dit is alleen maar eem bevestiging dat dit allemaal echt de moeite waard is.

 

Voor dit berichtje ga ik het hier bij moeten laten want we worden verwacht bij Kibasa, de man die samem met Martin de oiperaties doet. Maar ik beloof jullie dat de koende week nog zeker berichtjes volgen.

 groetjs,

 

Jan Pieter

Bookmark and Share

4 reactie(s):

Jan-Pieter,Goele, Martin en de andere van de missie.Wat bewonder ik jullie. Goele welk gevoel gaf het met dat babytje?Ik ben ervan overtuigd dat jullie daar goed werk leveren.Ik weet niet hoe ik het moet , maar ik ben jaloers en heb al stiekem gekeken naar een missie orthopdie.By thy way , die fot op jullie home page , het lijkt wel of ik daar bezig ben of droom ik werkelijk. Waar blijven de foto's ? Lieve groet, Lieve
Jan Pieter, De goede kant aan het feit dat Sanga vertrokken is naar het noorden om bij te studeren, is dat daardoor ook misschien hetgeen dat jullie hem geleerd hebben, eventueel zo ook verder verspreid wordt, als hij in een ander ziekenhuis terecht komt. Groetjes, Karin
Ik heb zoals jullie weten geen schrijverstalenten. Ik ben blij iets te lezen op de blog.Jullie leven nog? Martin, Goele en Jan-Pieter? Ik heb wat foto's bekeken , zijn die van jullie?Het heeft geen belang , maar het brengt toch steeds wat teweeg bij mij.Het thuisfront doet het goed en is wat jaloers.Lieve groet aan iedereen , Lieve
Hey Jan-Pieter, Het moet inderdaad ontzettend veel voldoening geven als je ziet en ondervindt dat het allemaal erg de moeite loont. Dat maakt ook dat je zin hebt om hier jaar na jaar mee door te zetten, niet? Vertel ons eens iets over de bevolking daar. Hoe ervaren die patiënten jullie inzet? Is voor die mensen jullie medische hulp hun enige uitweg op herstel of verzorging?

Plaats een nieuwe reactie

De inhoud van dit veld wordt niet getoond.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Inline assets are allowed.
  • Insert Flickr images: [flickr-photo:id=230452326,size=s] or [flickr-photoset:id=72157594262419167,size=m].
  • Youtube and google video links are automatically converted into embedded videos.
CAPTCHA
Deze vraag dient om spamboodschappen te vermijden.