Donderdag 24 februari 2011.

Vandaag rustig wakker geworden. Ik laat de morning report aan me voorbij gaan.

Hop naar de bank om geld te wisselen. Ik zou meteen geholpen worden,  ‘it  will just take a minute’. Ja, ja, een lange Afrikaanse minuut! :-) De dollars worden geteld en nog geteld, ze gaan door verschillende handen, er komen stempels en handtekeningen aan te pas. De tiendollarbiljetten worden niet aanvaard, die krijg ik terug. Vals? We zullen proberen ze zo te verpatsen. Na een uurtje sta ik terug op de stoep.

Caddilac leende ons zijn modem om op internet te geraken. Ik doe een poging om te bloggen. Helaas, geen electriciteit, geen internet. En dit duurt de hele dag. In het ziekenhuis wil de noodgenerator het niet doen. Sommige activiteiten moeten aangepast (uitgesteld) worden. Geen stroom betekent  geen RX of ultrasound, geen zuurstof en aspiratie, geen licht. Bij ons onvoorstelbaar, hier dagelijkse kost.

Op verloskamer gaat het leven door. Constant nieuw leven gegeven. Er wordt een mini geboren, 1600 gr. Small for date. Een vinnig ding. Een goed teken. Vlug een mutsje op dat ze niet afkoeld. Skin-to-skin promoten.

Felista, 16 jaar, krijgt een sectio na meer dan 24 uur in arbeid. Al uren op volledige ontsluiting maar het vordert niet. Ze is uitgeput, smeekt om hulp. Ze voelt zich zo alleen, bang en verlaten. Jammer dat het niet toegelaten is om een vertrouwd persoon bij je te hebben in arbeid. Ik heb met haar te doen. Haar kreten vullen de lucht. Moederziel alleen verwenst ze de verwekker van haar kind. Pas veel later kan ze opnieuw lachen en toont ze me fier haar kleine meisje.