Vandaag doet Jigme een echocardio voor tal van patienten met cardiale problemen die hier in het ziekenhuis liggen en werkt in het OK. Ilse zal ook de ganse tijd in het OK staan.  Zelf zie ik enkele patienten en help bij de behandeling van een purulente tenosynovitis van de vinger met instellen van een spoelsysteempje.

Een patient wordt tevens op het programma van maandag geplaatst waarbij een instabiele dwarse proximale vingerkootje zal behandeld worden met intramedullaire botent. Mooie techniek voor deze instabiele fracturen, goedkoop, stabiel, snelle genezing maar wel technisch 'demanding'. Merius is handig genoeg en hopelijk harmoniseert hij zijn denken in wat hijzelf zegt van plastische heelkunde : It's an art.

Verder al goed. Mails even kunnen doornemen vandaag en verzenden naar Ellen van AZV : Ons verhaal en het operatie programma van de week. Snel en enthousiast antwoord. Doet plezier en wordt meegedeeld aan mijn 2 partners met wie het verder enorm botert en die dezelfde appreciatie hebben. De zon schijnt !(Sorry voor het uitroepteken) . Eten is en blijft hoofdzakelijk vegetarisch maar bevalt ons enorm.

Op mijn kamer heb ik bezoek gehad .... eerst  van een 10cm lange duizendpoot die s'morgens in mijn rug aan het kriebelen was en deze morgen ontdek ik nog een logeerder: een 3cm klein kikkertje dat in de afloop van de lavabo logeert; regelmatig komt kijken en vervolgens weer in de afloop verdwijnt zodra ze opgeschrikt wordt. Deze avond gezellig gepraat met z'n allen op terrasje juist buiten het ziekenhuis.

Tabora 

Vandaag vertrekken we om 8h00 naar Tabora met Rob, Daniela, de 2 sympathieke Hollandse laatste jaarsstudenten geneeskunde (Hanangin en Youri) die hier stage lopen; met zijn 7 dus. t' zal even duwen zijn want Rob's wagen heeft startmoeilijkheden en zal in Tabora moeten hersteld worden. Daar zullen we misschien medicatie kunnen aanschaffen voor infiltratie van de keloid littekens. We zouden er blijven logeren en na het ontbijt van zondag terugkomen naar Ndala.

Tabora is een stadje met een rijk verleden maar heeft verder weinig om het lijf voor toeristen. Een bezoekje aan het ziekenhuis, het station de altijd levendige markten volstaan echter om ons een dagje op vakantie te wanen. Ook de weg per Landrover van Ndala en terug laat ons genieten van landschappen en verrijkt onze kennis over de leefwijze van de bevolking.

Terug in Ndala

Om 8h00 op de wachtoverdracht gevolgd door een afrikaanse dynamiek die we niet gewoon zijn en die het operatieprogramma doet opstarten ruim na 10h00.

Mijn europese rationaliteit moet noodgedwongen een pas opzij zetten voor de 'pole pole '(rustig aan) mentaliteit. We benutten die tijd echter om eerder geopereerde patienten terug te zien. Er is weinig hulp van het verplegend personeel zodat het contact met de patienten stroef verloopt. Al bij al geraken we erdoor. De eerste hechtingen worden verwijderd bij de hazelip-patientjes die het goed doen. Ook de brandwonden en contracturen evolueren goed. Geen wondinfectie te bespeuren ondanks het weinig of niet innemen van antibiotica. De huidenten waarvoor infectie zou kunnen gevreesd worden doen het ook zeer goed.

Het gevoel van de moeders die bij het verversen van de eerste verbanden en voor hen dus ook het aanschouwen van de eerste resultaten, is moeilijk af te leiden omdat ze niets laten merken. Dit aanvoelen is alom tegenwoordig en je zou kunnen denken dat er een cultureel fatalisme op de 'dingen des leven' is.

Het operatie programma van vandaag bestaat uit een onstabiele fractuur van vingerkootje dat met botent en pen wordt behandeld. Een gevorderde vingercontractuur op brandwonde wordt eveneens behandeld met huidplastiek en totale huident.