Rob zal het OK de ganse dag bezetten met 2 hysterectomieën. Morgen staat nog een laatste nieuw lip patiente op die we pas deze avond zullen te zien krijgen. De laatste van de serie want zaterdag is het time over. Uiteindelijk komt het lip patientje niet opdagen en we opereerden het kind met dermoied kyste ter hoogte van de linker wenkbrauw alsook een zwaar geinfecteerde tenosynovitis van de vinger. Ook hier geen Dr Merius te bespeuren. Rob is er echter wel bij, fijn. Verder de laatste post-operatieve raadpleging waar de geopereerde patienten allen worden teruggezien en de laatste post-operatieve orders worden doorgegeven. Er valt geen enkele komplikatie te melden. De meeste hechtingen zijn verwijderd.

We hadden ook een vergadering met het bestuur en verantwoordelijken (administratief, medisch) van het ziekenhuis, meer een briefing over de bevindingen van de activiteiten tijdens onze korte missie. Het onderhoud verliep cordiaal en ik krijg wat later een evaluatie onder gesloten enveloppe terug voor AZV. Doet denken aan het briefje dat de meester van weleer meegaf voor je ouders en dat je niet mocht openen ...

Deze avond traditioneel souper bij de zusters: overdadig te noemen naar Ndalese normen en veruit het meest rijkelijke dat we kregen te eten tijdens ons verblijf. Alle zusters en ook priester komen gretig aan tafel. Tijdens deze avond worden ook rekeningen afgesloten. Verassend en interessant: We brachten in waarde van materiaal veel meer mee dan we verbruikten en dat is steeds zo en maakt deel van onze engagementen en doel van een missie. Echter, ondanks onze arbeid die natuurlijk gratis is, wordt de patienten (die alles zelf moeten betalen en voor een opname soms een kostbaar dier moeten verkopen) echter meer aangerekend dan anders omdat we 'buitenlandse specialisten' zijn. En aan de betaling is hier geen uitkomen aan: elke patient krijgt een perfusiecatheter geplaatst die slechts wordt weggenomen na betaling van de factuur. De wachters aan de poort weten dat men geen 'catheters' doorlaat... Zo blijven patienten soms een stuk langer wachten op de verlossing door iemand die de rekening komt vereffenen. Dit zal doorgegeven worden aan de project coördinatoren van AZV zodat zij dit kunnen meenemen in de evaluatie van het ziekenhuis en dit met hen kunnen bespreken. 

En dan ...... inpakken. De laaste groet aan mijn kikkertje dat zich veel minder wegtrekt dan in het begin. Ik vermoed zelfs dat het de smaak van tandpasta begint te lusten. Langsheen het OK voor recuperatie operatiemateriaal en vervolgens naar Rob en Daniella's huis voor afscheid. Afspraak met Piloot die ons komt oppikken op de airstrip om 10h00 met Cessna  van FMS. Vervolgens naar Arusha, en zo met Ethiopean naar Brussel via Mombassa, Addis Abeba & Milaan.

Al bij al een fijne ervaring waar we alle 3 het beste van onszelf gaven.