Onze laatste dag zit erop.

We hebben vandaag nog enkele operaties gedaan. En zijn nu nog ons werk aan het afwerken. Standaardprocedures die we deze twee weken hebben gebruikt , hebben we op papier gezet zodat de mensen hier de komende tijd op een zelfde manier kunnen verderwerken. Ook

Ik denk dat we mogen spreken van een geslaagde missie. Martin zag op de consultatie een groot aantal patienten. Bovendien werd er elke dag van smorgens tot savonds geopereerd, Goele verzette naast het aanleren van het instrumenteerwerk, een berg werk in het organiseren van het operatiekwartier. Ze vormde met de verpleegkundigen van het operatiekwartier een sterk team. Mie haar werk heb je op de voet kunnen volgen via de blog. 

De mensen die hier werken hebben hun uiterste best gedaan om van deze missie een geslaagde missie te maken.  De operatieverpleeegkundigen werkten hier van 7u00 smorgens tot na 20u00 savonds. En steeds opgewekt en vooral heel vriendelijk. 

Ook de patienten zijn enorm dankbaar voor hetgene wat je voor hen doet. Het is voor hen vaak de enigste mogelijke manier om geholpen te worden. Als hun pathologie hier niet kan behandeld worden is verwijzing naar een ander ziekenhuis vaak voor hen te duur. Vandaar ook dat de pathologie die je hier tegenkomt vaak veel verder gezet is dan bij ons thuis. Soms lopen de mensen reeds jaren met hun kwaal rond: denk maar aan de vrouw die al van in de jaren '70 een vesicovaginale fistel had. En als je een vrouw van amper twintig jaar kan verlossen van haar vesicovaginale fistel waardoor haar toekomst dreigde gehypothekeerd te worden, dan geeft dit toch wel een goed gevoel.

Wat betreft anesthesie was het ook leuk werken:Vele facetten van de anesthesie hebben we samen met Mpiluka kunnen bekijken.Bovendien had zij  echt plezier in het anethesiewerk en zou ze er mee willen voortdoen. De DMO (District Medical Officer), diegene die verantwoordelijk is voor het ziekenhuis, heeft ons gisteren gezegd dat hij haar wil steunen in een verdere opleiding. Dit is natuurlijk wel heel leuk. Hopelijk wordt er dan ook echt werk van gemaakt. Het zou een echte stap vooruit zijn.

Morgen vertrekken we dan terug naar huis. eerst een hele dagreis met de wagen naar Dar-Es-Salaam om dan op zondag het vliegtuig te nemen.

Foto's hebben we niet op de blog kunnen zetten, mede door trage internetverbindingen. Hopelijk lukt het ons maandag thuis. want die heb je nog van ons te goed.

 Alvast nog de beste groeten van het gehele team,

Jan Pieter