Het is met pijn in het hart maar ik neem gedeeltelijk afscheid van mijn regio omdat ik de piloot zal worden van de nieuwe website van AZV. Dat is ook de reden dat mijn co-piloot voor deze reis naar Tanzania van 11 tot 20 juni mijn nieuwe collega Bart zal zijn.

We zouden ons moto: "AZV werkt op vraag van de Afrikaanse ziekenhuizen" geen eer aan doen als we niet regelmatig met onze partner ziekenhuizen zouden overleggen. Ons doel is om samen met onze Afrikaanse collega's artsen en verpleegkundigen te evolueren naar een ruimer en kwalititief aanbod van zorgen aan de mensen van arme regio's. Onze samenwerking loopt over verschillende jaren en om de twee jaar gaan we eens in levende lijve praten met het personeel en directie van ons Afrikaans partnerziekenhuis. Onze partners appreciëren deze participatieve aanpak ten zeerste omdat zij zelf verantwoordelijk blijven voor hun project.

"MSV is zoals een regenbui." vertelde Dr. Pascal (directeur van het ziekenhuis van Mibilizi Rwanda) mij vorig jaar in november toen ik met Jan op het terrein was: "Gedurende een korte periode regent het kennis op ons ziekenhuis. Deze kennis dringt langzaam in de bodem en staat ons personeel toe om te groeien." Ik kan geen mooiere vergelijking verzinnen om aan te tonen dat hoewel onze teams op het terrein gaan voor een korte periode, zij het personeel nieuwe technieken leren die de werking van een ziekenhuis voor altijd veranderen. Het personeel is vaak laaiend enthousiast over het feit dat mensen die in een rijk land leven hun vakantie opgeven om in een arm land te gaan werken naast hun Afrikaanse collega's.

Als project coördinator is het voor mij essentieel dat ik dezelfde omstandigheden geleefd en gewerkt heb als mijn vrijwilligers. Maar het is natuurlijk ook fijn om kennis te maken met mensen waar ik al langere tijd mee mail of bel. Zoals Sr. Phyllis die met haar ongebreideld enthousiasme meteen mijn hart heeft gestolen. Zo dacht ze dat ik al in Tanzania was, terwijl ik eigenlijk nog niet vertrokken was. Toen ik me excuseerde voor het misverstand schreef ze: "There was nothing to forgive, it was only anxiety because of longing to see my great friend. Do not worry, my heart is big enough to host you."