Maandag 24/11

Bij aankomst veel lege bedden op de ward, maar superdruk op verloskamer. Tegen vanmiddag of vanavond kan weer alles vol liggen. Vaak met twee in 1 bed. De eerste baby wordt al snel geboren. Naar plaatselijke gewoonte leg ik het jongetje na de eerste zorgen (afnavelen met een reepje compres want navelkoord is nergens te vinden, te kopen, wegen en in een kitenga of kanga, is een kleurrijk doek wikkelen, niks skin-to-skin!!!  Hoewel ik het wel probeer. Jullie kennen me he) op tafel. Een beetje akelig want ik leg hem zij aan zij naast een dode baby. Vannacht overleden na een niet vorderende arbeid. De zware baby kon niet door het geboortekanaal. Een keizersnede kwam te laat.

Tussen de bedrijvigheden van bevallen, opnames en keizersnedes vinden we de tijd en swung om te poetsen en te (re) organiseren.  Het meegebrachte materiaal wordt gekeurd, met veel dankbaarheid ontvangen en trots geinstaleerd. Er is een zekere drive voelbaar. Dit wordt nog versterkt door Dr. Martin's bezoek tijdens de patientenronde. Die ruggesteun kwam net op het gepaste moment. Dank je Martin ! Een eerste stap wordt gezet om protocols te maken.

Vandaag ook baby Anne geintroduceerd. Een levensgrote zwarte babypop van AZV om reanimatie van de pasgeborene te oefenen. Iedereen in de wolken. Nu nog niet onmiddellijk voor de oefening, maar wel als schattige speelpop. Het lesje volgt nog... Ik heb hier al geleerd om niks te forceren. Maar stap-voor-stap. Moja kwa moja!