10 oktober 2011, maandag

Dr Nathalie geeft een powerpoint presentatie tijdens de grote  algemene stafbijeenkomst die iedere maandagochtend plaatsvindt in het hoofdgebouw. De presentatie handelt over het bestrijden van post-menopauzale klachten d.m.v. hormonale therapie.

Wij hebben 3 ingrepen op het programma staan, 2 x een hydrolalphinx en 1 x een myomectomie. De patiëntes hebben alle 3 problemen met zwanger worden en een grote kinderwens.

Het opstarten van de operatieve ingrepen begint steeds meer in een vast patroon te verlopen, ik en Julienne raken op elkaar ingespeeld. Het is veel duidelijker voor alle mensen die op onze OK meewerken wat er gedaan moet worden ter voorbereiding op een ingreep en wat  er van te voren klaargezet moet worden om de operatie vlot te laten verlopen zonder tijdverlies. Dit is heel prettig om te ervaren en geeft ook hoop voor de toekomst.

11 oktober 2011, dinsdag

Het werken met onze eigen set van instrumenten is een verlichting, ik hoef niet meer zo te zoeken naar instrumenten, en de steriliteit kan beter gegarandeerd worden. Julienne en ik bewaken onze set als leeuwen en gaan iedere keer zelf naar de sterilisatieafdeling om te zorgen dat de set compleet blijft.

Tijdens de ingrepen moeten de dokter en ik onze ogen voortdurend gericht houden op alle aanwezigen op de OK. Het besef van steriliteit en het respecteren van de steriele zone lijkt bij medewerkers van OK niet meer te bestaan… Door mensen direct aan te spreken op hun attitude, gedurende ons verblijf hier tot nu toe, merken wij dat het wel weer opgepikt wordt, maar toch voelt het voor ons alsof het niet echt belangrijk gevonden wordt. Echt een speerpunt om ons op te richten tijdens de presentatie die donderdag 13 oktober door mij gehouden gaat worden.

Wij doen vandaag 1 curettage, 1 exploratieve laparotomie, en een  vaginale voorwandplastiek.

 

12 oktober 2011, woensdag

Graag had Dr. Nathalie tijdens ons verlijf in Kabgayi vrouwen geopereerd met vesico-vaginale fistels ten gevolge van geboorte trauma’s. Echter bleek dat er geen patiënten geselecteerd waren in de periode voorafgaande aan onze komst in Kabgayi. Dit is een gemiste kans. Deze patiëntengroep vormt een serieus probleem in de samenleving in Rwanda (in heel Afrika), en voor hen biedt een operatie de enige kans op herstel van deze aandoening.

De consultaties van Nathalie hebben uiteindelijk geresulteerd in 1 geselecteerde patiënte die wij vandaag geopereerd hebben samen met Dr. Deo Ndekezi, een gynaecoloog uit een ander ziekenhuis. Deze arts had al eerder met Dr. Nathalie samengewerkt in tijdens eerdere missies, en is bekwaam in fistelchirurgie.

De omstandigheden van de ingreep waren optimaal, genoeg materiaal, alles werkend, genoeg licht, genoeg ruimte, rust op de OK. De foto’s die gemaakt zijn tijdens deze ingreep konden dienen als voorbeeld voor de powerpoint presentatie. De ideale inrichting van een OK, de juiste positionering van de patiënt, de beste manier van afdekken, en het opdekken van de instrumententafel, personeel dat op de juiste wijze het hygiëneprotocol volgt.

In de namiddag doen wij nog nog twee exploratieve laparotomieen, waarvan 1 met  beiderzijds een adnexextripatie.

Veel aandacht wordt besteed aan het gazentelprotocol. De vaste medewerkers van de OK beginnen het “systeem”van het tellen te begrijpen en zien hoeveel belang wij er aan hechten. Wij willen niet sluiten als de telling niet klopt. Fijn om te merken dat men het begrijpt en het belang ervan inziet.
 
De dagen zijn lang, wij komen vaak pas om 20.30 uur thuis. De tijd dringt, de patiënten blijven toestromen nu bekend is dat er een vrouwelijke gynaecologe is in Kabgayi Hospital. Helaas is de tijd beperkt en voelen wij dat wij nooit iedereen kunnen helpen, hoe graag wij dat ook zouden doen…

13 oktober 2011, donderdag

Ik houd een presentatie over het reduceren van wondinfecties postoperatief. De basis van de presentatie is het belang van goede hygiëne op het operatiekamercomplex. Het doel is om wondinfecties postoperatief te voorkomen. Ik leg uit dat alle werknemers/zorgverleners op de OK verantwoordelijk zijn en hier een taak in hebben. Alle artsen, verpleegkundigen, leerlingen en verloskundigen waren aanwezig bij de presentatie. De grote opkomst (>80 mensen) is heel fijn voor ons en geeft aan dat de presentatie belangrijk gevonden wordt.

De meest belangrijke boodschap van deze  voordracht is dat de mogelijkheden om hygiënisch en steriel te werken wel aanwezig zijn, maar dat men een beetje “vergeten” is om de regels toe te passen. Iedereen heeft kennis en weet dat het moet, maar men past de regels niet meer toe en/of spreekt elkaar niet aan op foutief handelen.

Ik geef tijdens de voordracht ook praktijkles, doe dingen voor..Mensen lachen om mij, maar ik zie dat er herkenning is.

Er is zeep, er zijn maskers, er is water, er is handenalcohol. Er zijn doeken om steriel af te dekken, er zijn kleermakers die de gaten in de doeken en steriele jassen kunnen repareren…Maar men heeft uit het oog verloren hoe belangrijk het is.

De geneesheren hebben aangegeven in Kabgayi Hospital een hoog percentage infecties van de wond postoperatief zijn en dat er grote hoeveelheden antibiotica voorgeschreven moeten worden.

Tijdens de presentatie bespreek ik de hygieneregels nog eens. Ik geef voorbeelden van onjuist en juist gedrag door middel van de gemaakte praktijkfoto’s. Dit geeft wel veel reaktie vanuit de zaal met toehoorders.In de ochtend en de namiddag doen wij nog 3 ingrepen, een vaginale hysterectomie, een adnexextirpatie, en een tumorectomie abdominaal.

14 oktober 2011, vrijdag

Onze laatste dag in het ziekenhuis aan het werk. Er is nog zo veel te doen. Toch spreken wij af om de werkdag te eindigen om 17.00 uur en dit lukt maar net..

De consultatieruimte zit nog steeds bomvol, de patiënten blijven toestromen.

Dr. Nathalie ziet nog zoveel mogelijk patiënten en doet nog enkel hysterografien. Tussendoor opereren wij nog twee patiëntes met zwangerschapsproblematiek en doen twee tubaplastieken. En hier moeten we het bij laten voor deze missie. Het werk “voelt”niet af, maar wij zijn wel vermoeid nu. We zijn tevreden dat wij veel hebben kunnen doen in deze relatief korte tijd.

Tot zo ver ons verhaal!

Nathalie en Henrietta