Missie naar Kabgayi, Rwanda, oktober 2011
Missie naar Kabgayi, Rwanda, oktober 2011
1 oktober 2011, zaterdag
Vertrek vanaf Brussel, aankomst in Kigali de avond van 1 oktober 2011. Het is donker in Afrika. Onderweg over de heuvels van dit voor mij onbekende land. Nathalie was hier al eerder en geniet van de herkenning. Rond 21.00 uur in het huis van AZV aangekomen met hartelijke begroeting van Jean-Marie, onze “huisman” en verzorger..
2 oktober 2011, zondag
Verkenning van de omgeving, bagage uitpakken, wat rusten. In de middag krijgen wij een rondleiding in het ziekenhuis, Kabgayi Hospital. Nathalie ontmoet wat “oude bekenden” van de missie die zij hier deed 4 jaar geleden. De rondleiding begint op de afdeling Materniteit. Wij zien de verloskamers, de patiëntenzalen en de operatiekamers van de Materniteit. Hier vindt de verloskunde plaats, alle partussen en de keizersneden.
6000 bevallingen per jaar, waarvan 2600 keizersneden.
Ook een rondleiding in het andere gedeelte van het ziekenhuis, verderop gelegen, waar de algemene ingrepen worden verricht. Tussen de twee delen van het ziekenhuis ligt een weg van ongeveer 500 meter.
De operatiekamers in dit gedeelte van het ziekenhuis zijn groter en beter uitgerust voor uitgebreidere chirurgie.
Voor de gynaecologische ingrepen die wij gaan doen willen wij het liefst van deze operatiekamers gebruik gaan maken. Dit zullen wij morgen bespreken wij met onze gastheren.
3 oktober 2011, maandag
Start van de 1e dag van de week is het bijwonen van de algemene vergadering van de hele medische staf. Bijzonderheden worden doorgesproken rondom beleid en casuïstiek van patiënten.
Wij stellen ons voor. Wie wij zijn, wat wij komen doen. Dat wij zoveel mogelijk willen bereiken in de 10 werkdagen die wij hier in Kabgayi Hospital aanwezig zijn.
Nathalie gaat dadelijk consultaties doen op de Materniteit. De wachtzaal van de consultatie zit bomvol. Zij ziet hier de vrouwen met gynaecologische klachten, en zwangeren. Onze komst is niet voorbereid, er zijn geen patiënten vooraf geselecteerd die wij kunnen opereren. Dat is jammer, maar het is zoals het is. De lijst voor operatiepatienten zal snel ontstaan nu de consultaties begonnen zijn.
Ik loop de ochtend mee op de zalen van de patiënten na keizersnede. De verpleegkundigen doen hun rondes langs de bedden, ter voorbereiding op de doktersvisite later die ochtend.
De zalen zijn benauwd, warm en vol. De lucht vol van allerlei geuren.. De baby’s zijn stil en tevreden. Liggen bij de moeder in bed, 6 vrouwen per zaal.
Er is 1 verpleegkundige en om haar heen staan 6 leerlingen. De ronde wordt zeer kalm afgewerkt. De patiënten spreken zeer zacht en lijken timide. Laten zich gelaten onderzoeken, wondinspectie, vloeien, bloeddruk en temperatuur.
Handhygiëne is ver te zoeken. Veel wonden zien er vies uit..
In de middag houdt ik mij bezig met het uitpakken van de zending van AZV met hulpgoederen/materialen voor materniteit en operatiekwartier. Het zijn van 25 dozen. Zij staan netjes opgestapeld, buiten tegen de muur van het ziekenhuis.
Tot zover deel I
Dr. Nathalie Derny, gynaecoloog
Henriette Hartenhof, verpleegkundige obstetrie en
gynaecologie, operatieassistent





Plaats een nieuwe reactie