Missie gestart

Tanzania is geen onbekend land voor Lucien en Karl, voor Ilse daarentegen is het onbekend terrein en naar de gezichtsuitdrukkingen te zien tijdens het bezoek aan het ziekenhuis en bij het wandelen in de stad is het een een indrukwekkende ervaring om te verblijven in een Afrikaanse stad.

Lucien, de plastische chirurg, is maandag goed gestart : het relatief kleine ziekenhuis ( recent zijn er twee gebouwen aan toegevoegd : een oogeenheid en een tandartsenpraktijk ) zat bomvol wachtende patiënten met familie, allemaal met dezelfde wens : hen te verlossen van reeds lang bestaande invaliderende problemen. De meeste daarvan zijn gespleten lipjes, brandwonden en de vervelende complicatie daarvan het samentrekken van de littekens zodat een hand, een elleboog, een schouder, een knie, een voet niet meer kan plooien of functioneren.

Ook gezwellen overal op het lichaam worden gepresenteerd. Op een paar uur tijd staat de operatielijst al goed vol : 36 patiënten zijn al gepland, de meeste ervan kindjes, echt ontroerend hoe ze zich aanbieden.

Ons verblijf is juist achter het ziekenhuis : een eenvoudige hostel met een goed bed, maar toch even aanpassen aan enkele afrikaanse gebruiken : bij nacht en ontij met ouderwets materiaal door de straten crossen, uitbundig met vrienden en familie discussiëren, lachen en / of zingen, geen lopend water,… En dan ach hebben we het eenvoudige maar lekkere eten, de specifieke geuren van bloemen, bomen, kruiden, het afrikaanse gebeuren,…

Harde dobbers...

Ondanks de ervaring van enkele afrikaanse landen en missies blijft het een harde dobber om jonge mensen in het ziekenhuis te zien liggen met aangeboren of verworven aandoeningen. Hazelipjes met voedingsproblemen, brandwonden met invaliderende letsels thv de handen, gezicht en de rest van het lichaam, het zorgt voor individuele en familiale drama’s : de patiënten kunnen niet meer naar het schooltje, moeders kunnen niet meer voor het gezin zorgen, mannen kunnen niet meer werken. Hier is geen familiehulp, terugbetaling van gezondheidszorg, handicaptenzorg of invaliditeitsuitkering en de lonen zijn op zijn minst gezegd laag : reken op een 9 dollar voor een dagje werken. Benzine kost hier ook een euro per liter!

We slapen in een hostel achter het ziekenhuis waar onze medegasten Afrikaanse studenten, handelaars en families op doorreis zijn. Wij liggen op de luxekamers : 8.5 euro per nacht ontbijt incl. Een slaapkamertje met een aparte waseenheid , electriciteitspannes en enkele minuten stromend water per dag incl…

Karl