Maandag 15 maart
Nauwelijks lokale artsen te bekennen in Mafinga District Hospital. Iedereen is zenuwachtig voor de komst van de vice-president van Tanzania. Enkel de AZV-artsen en drie Nederlandse studenten zijn nog paraat.

Een stukje van Eise. Eindelijk, na lang aandringen van mij  ;-):

Amina K. 25 jaar, kwam zeven jaar geleden naar het ziekenhuis om te bevallen van haar eerste kind.  Ze werd verwezen vanuit een Health Center omdat de baring niet vorderde.  Ze beviel uiteindelijk toch spontaan maar het kind was dood.  Sinds de bevalling heeft ze continu urineverlies.  Ze heeft een VVF, een vesico-vaginale fistel, dit is een verbinding tussen de blaas en de schede als gevolg van de langdurige druk van het kinderhoofdje. 

De diagnose kan reeds gesteld worden bij het binnenkomen van de consultatieruimte. Ze stinkt door het constant urineverlies. Ze is verstoten door haar man en leidt een eenzaam leven. Sindsdien is ze ook niet meer zwanger geworden.  De fistel wordt tijdens onze missie gesloten en dusver zijn de vooruitzichten gunstig.  Drie weken na de ingreep kan pas gezegd worden of alles succesvol is. De blaassonde dient drie weken ter plaatse te blijven. Ze heeft zelf goede hoop.

In Afrika, ten zuiden van de Sahara, sterven jaarlijks meer dan 250 000 vrouwen ten gevolge van complicaties van zwangerschap en/of bevalling. Nergens anders ter wereld worden deze hoge cijfers gehaald, en zijn de resultaten zo slecht.  En, van de vrouwen die de complicaties overleven, zal een groot deel een VVF ontwikkelen, een van de meest verwoestende gevolgen. 

Tijdens elke missie worden een aantal patiënten gezien met een VVF, waarvan een deel in aanmerking komt voor operatie. Maar van velen is het letsel zo groot dat een operatie niet mogelijk is, of in een gespecialiseerd centrum.  Zo ook voor Fatouma, 25 jaar, op haar zestiende bevallen van een dode baby en sindsdien incontinent voor urine en stoelgang.  De schade is zo immens dat ze waarschijnlijk nergens in Tanzania terecht kan voor herstel.  Ze begint te huilen als ze dit te horen krijgt.

Dokter Mhagama, toegewezen aan me tijdens deze missie, zal ons op de hoogte houden van het verder verloop bij de geopereerde patiënten. De dagelijkse portie Afrikaans geweld op verloskamer.  Weinig dames in arbeid vandaag.  Floris in de wolken, hij heeft zijn eerste bevalling gedaan.  Of laat ons zeggen, de baby gevangen. J Een vierde kindje, echte oerkracht komt eraan te pas. Eens het licht op groen begint de dame te persen, geen houden meer aan.  Net op tijd handschoenen aan en grabbelen.  

We maken ons verder nuttig in de operatiekamer.  Een spoedoperatie.  Geperforeerde baarmoeder en darmen door een unsafe abortion. Triestige toestanden. Jammer dat dit gebeurt.  En het gebeurt vaak, heel vaak, te vaak.  Tevens een grote oorzaak van  maternale sterfte. Familyplanning, contraceptie, betere toegang tot medische mogelijkheden,… nog veel te doen in Afrika.  (Nog veel te doen voor de paus.  nvdr Eise.)

De millenniumdoelstellingen voor 2015 zullen hier niet gehaald worden!!! Ben en ik ontfermen ons over een jonge vrouw met brandwonden op knie, arm, borst en aangezicht.  Ze ligt reeds een paar dagen op Ward I, er wordt niet naar omgekeken, de verbanden niet vervangen. Het stinkt verschrikkelijk.  Op deze manier kan je wachten op infectie, of nog erger : sepsis.  Dit soort ingrepen, het verwisselen van verbanden bij brandwonden, kan eigenlijk alleen maar goed worden uitgevoerd onder algemene anesthesie. 

We beginnen eraan… Zoveel mogelijk dood weefsel wordt weg geschraapt, vaselineverbanden aangebracht. De bedoeling is natuurlijk dat dit dagelijks herhaald wordt. Hadden we nog enkele dagen langer gewacht, waren de maden ons voor geweest…  Zo, onze dag zit erop.  Ik loop nog even langs materniteit, me omkleden.  Net op tijd om een baby op te vangen die het niet goed doet. Het meisje ademt niet, haar hartritme is veel te traag, helemaal floppy. Gelukkig krijg ik assistentie van Ben, die ook net om de hoek komt.  Geen snelle respons van de baby, maar eind goed al goed.  Tussen twee regenbuien door, net voor het donker keren we huiswaarts.  Op de markt bedingt Eise als avondeten een kokosnoot en twee ananassen voor 500 TSH (25 eurocent!)