De ontvangst van de MMM ( Medical Mission of Mary) Sisters is weer geweldig. Een van de zeldzame ziekenhuizen waar blanken nog de leiding hebben. In Makiungu niet voor lang meer, de 2 artsen en farmaceute zijn de zestig gepasseerd. Het contrast van de accomodatie en voorzieningen in het Convent met de dagelijkse praktijk in het ziekenhuis is groot. Vrouwen komen van heinde en ver, soms uren met de bus maar ook vaak uren lopen. Neema is 45 jaar, ze heeft vaak buikpijn, veel bloedverlies en als vastgesteld wordt dat ze een sterk vergrote baarmoeder heeft en een operatie haar klachten zou doen verdwijnen stemt ze graag in met de ingreep, ook al is ze kinderloos en ook al is er kinderwens. Maar een zwangerschap is vrijwel uitgesloten. Haar man stemt echter niet in met de ingreep, hij wil kinderen en Mungu akipenda ( als God het wil )............. Ze gaat teleurgesteld weer weg.

 

Opnieuw veel vrouwen met kinderwens, regelmatig komt het voor dat een vrouw vier kinderen gebaard heeft maar slechts één nog in leven is. Deze week echter een vrouw die graag een vijfde kind wilde.

Fatima is 63 jaar oud, ze is al in vele ziekenhuizen geweest, ze heeft baarmoederhalskanker in een vergevorderd stadium. Telkens wordt ze met wat pillen naar huis gestuurd. Niemand heeft haar ooit de diagnose meegedeeld en ze vestigt haar hoop op een witte dokter. Leah, een AMO, Assitant Medical Officer, samen met wie ik het spreekuur doe, legt uit dat ze niet te genezen is. Verdriet maar ze is toch blij dat ze zich geld, inspanningen en hoop kan besparen kan door niet verder naar andere ziekenhuizen te reizen. Ze krijgt goede pijnbestrijding.

Veel zaken die we vorige jaren besproken hebben moeten weer opgefrist worden. Mie benadrukt weer hoe gehandeld moet worden bij een te traag verlopende bevalling, hoe pasgeborenen opgevangen moeten worden. Karl merkt dat basiskennis er nog is maar aangeleerde nieuwe technieken worden niet of te weinig toegepast. Hetzelfde geldt voor de operatieve technieken, diathermie wordt niet gbruikt terwijl het het bloedverlies kan verminderen. Het preventief gebruik van antibiotica bij operaties begint te laat en duurt te lang, vorig jaar is verandering in beleid geadviseerd. De techniek van de vacuumextractie moet weer uitgelegd worden.

We realiseren ons dat wij alleen maar komen voor ons eigen specialisme, de Clinical Officers en Assistant Medical Officers staan voor alle problemen die die zich dagelijks weer in ruime mate voor doen. Ze zijn geen artsen, hebben geen universitaire opleiding , zijn minder opgeleid in anatomie, fysiologie en pathofysiologie. Er zijn beperkte middelen voor aanvullend onderzoek, het laboratorium- en rontgenonderzoek is zeer beperkt. Er is een echoapparaat maar de ervaring met het apparaat en de interpretatie van de beelden is vrijwel nihil. Het kost veel tijd om de basisprincipes bij te brengen, de leergierigheid is er. Elke ochtend horen we op de morningreport dat weer patienten overleden zijn, prematuren, zuigelingen door malaria, volwassenen met aids en aidsgerelateerde infecties. Veel sterfte van kinderen rond de bevalling, veel complicaties van bevallingen. De moedersterfte is de laatste jaren in Tanzania wat teruggelopen maar nog steeds zeer hoog.

Het is weekend, Karl schreef over de fietstocht, zondagmorgen een wandeling in de omgeving. De zondagse lunch bij de nonnekes. Bijna genant om te vertellen dat er wijn was en het dessert bestond uit kokoscake met ijs, fruitsalade en hot custard. Zo komen we de tijd wel door.