Vandaag staan er reeds 4 gevallen geprogrammeerd door de abdominale chirurg die de ganse dag zullen innemen en dit maakt het OK voor mij althans onbereikbaar. Ilse zal meedraaien waar ze kan en Jigme werd gevraagd een seminarie te geven over 'pre- en postoperatieve anesthesie zorgen'. Zelf blijf ik stand-by voor de Out-Patient Clinic. Aldus wordt een vrouw met belangrijke retracties aan beide handen en in de hals een heelkundig voorstel geformuleerd. Ze laat zich zeer waarschijnlijk morgen opereren. 's Avonds nemen we allen ons avondeten mee naar Rob en Daniela om daar gezellig samen te souperen.

Dan volgt weer het bekende ochtendritueel: om 6.00h klokkengeluid van de kapel, om 6h30 getoeter gedurende zeker 3 minuten van de bus die naar Tabora vertrekt (en op deze manier de passagiers oproept), om 6h45 alweer klokkengeluid van de zusterkes. Indien je echt een minder goede slaper bent kan je de Moskee gezangen horen bij het (onrijpe :-)krieken van de dag of soms in het midden van de nacht. Een soort hondengejank dat van zeer ver komt en van hyena's afkomstig zou kunnen zijn (volgens Rob). Wordt alvast door de zwervende honden 'door'gejankt.

Om 8h00 korte wachtoverdracht en om 8h15 tot 9h10 seminarie van Jigme over peri-operatieve anesthesie. Pragmatisch opgesteld en met open vraag en antwoord - interessant.

Programma naar de leuze "pole pole ndio mwendo (langzaam is de manier waarop je moet leven)" laat de insnede pas toe bij het eerste patientje met handcontractuur om ... 11h00. Zolang je niet verschijnt in het OK gebeurt er dus ook letterlijk niets. Korte ingreep die gevolgd wordt door een 2°: volwassen patiente met uitgebreide brandwonden aan de hals, thorax, borsten, beide armen en handen.

Men beslist heden een pterigium colli (brides in de hals) te corrigeren met 3 VY plastieën en de contracturen van de vingers van de rechter hand te  corrigeren dmv tenolysen, lokale peesbandtransfer en VY flappen. Merius zien we minder. Hij is er ook niet bij vandaag om te kijken of te assisteren. Alles verloopt prima ondanks het bijzonder moeilijk prikken van de verbrande patiente die geen zichtbare of voelbare aders vertoont. Ook ontwaakt ze in een zeer geagiteerde toestand waarbij ze één of ander gebed of kerklied repetitief uitbrabbelt. Jigme en Peter brengen ze tot rust tijdens het ontwaken. De 2 andere geprogrammeerde patienten komen niet opdagen. Een vrij klassiek fenomeen hier.

Verder zien we dan post-operatieve patienten op raadpleging en programmeren een jongetje met een aangeboren dermoied kyste van de wenkbrauw. Alle patienten doen het prima; we bespeuren geen complikaties. Ook Asha, het meisje met de uitgebreide brandwonden die 2 uur lang werd geopereerd en gisteren (Dag 1 PO) wat koorts maakte is vandaag koortsvrij.