Voor de laatste maal vanuit Afrika. We zijn stilaan aan het afronden. Zo dadelijk nog een nabespreking en misschien dat Jos nog een lesje gaat geven. Het is voorbij gevlogen. Veel gewerkt, plannen voor de toekomst, een goed gevoel, wat moet je nog meer hebben.

Vermits de lokale pastoor ons ziet als de handen van god moest ik absoluut een lokale mis meemaken in het ziekenhuis. Dus vanmorgen om 8 uur zat ik als enige blanke tussen de patienten,verpleegkundigen, lokale artsen en directie. Ik verstond er niets van, de mis was in het Ki Swahilli, maar alleen de muziek en het gezang maakt het de moeite om het te volgen. 

Terug in het ok lag er een vrouw op tafel voor een sectio. Ik moest de kleine aannemen en nonkel nest heeft dit dan maar gedaan. Het was lang geleden dat ik nog zo een klein menske in mijn armen had gehad. Dit was de kers op de taart en ze smaakte zoet.

Jos is ook een berichtje op zijn blog aan het zetten met wat cijfers. Voor meer info, surf naar hem.

Tot binnen 2 dagen terug in Belgie

Nest