Mobile Clinic naar Kikio. Een afgelegen plek op een uurtje rijden. We zijn net vertrokken of de vroedvrouwen halen hun sjaal boven en binden die rond hun hoofd. Te veel opwaaiend stof. Hun ingevlochten haar kan niet gewassen worden en moet een paar weken stand houden, vandaar. Plots start Veneranda: ‘Let us pray…’ en een hele rozenkrans volgt. Al snel heb ik door waarom. Om een succesvolle dag en een behouden thuiskomst! De rit is echt off the road. Pittige heuvels, slibberige kronkelwegen. Met momenten desolaat. Droog maar prachtig, veel baobabs. We krijgen de voorraadhut voor mais ter onze beschikking. (Ugali, een brij van maisbloem is hier basisvoeding.)

Aanvankelijk weinig moeders te bespeuren, ze komen druppelsgewijs aan en krijgen steevast een flinke uitbrander van de vroedvrouwen. ‘Ze moeten maar eerder thuis vertrekken, want zo vertraagt ons schema, het wordt snikheet en we zijn immers moe’. Hum. Een hondertal dikke buiken gaan weer door onze handen. Een zwangere, bijna aterm, komt met ons mee naar het ziekenhuis. Haar bloeddruk is veel te hoog, er dreigt gevaar voor preeclampsie. De bevalling zal worden ingeleid om verdere problemen te voorkomen. In het ziekenhuis maken we ons allemaal zorgen om Pilli. Een maand geleden beviel ze via keizersnede van een prachtige tweeling. Haar algemene toestand is slecht en verbetert niet. Er wordt gedacht aan een hartprobleem. Haar kinderen krijsen van honger. Haar borstvoeding loopt achteruit. Dan toch maar wat van de meegebrachte stalen kunstvoeding maken? Ik toon hoe te bereiden en cupfeeding te geven. De babies vallen uitgehongerd aan.

Woensdag 24 November.

We hebben er nog twee prematuren bij. 1200 gr, 28 wkn? en 1000 gr, 24 wkn? Ze zijn heel klein, veel te vroeg geboren en maken weinig kans. Toch wordt een poging ondernomen. De les in reanimatie wordt nu praktijk, een goeie oefening. De babies van Sabrina en Angelina moeten plaats ruimen in de incubator. Dan maar beter,lekker warm op moeders huid. Al die zorgende mama’s, mooi om zien. ’s Avonds laat worden we gebeld voor een niet vorderende arbeid bij een tweelingzwangerschap. De moeder is uitgeput. Eise voert de keizersnede uit en ik mag assisteren. Een toffe en leerrijke ervaring. De mama is superblij met haar twee jongetjes en werpt ons een kus als we haar proficiat wensen. Aandoenlijk.

Donderdag 25 November.

PPH of postpartumhemoragie. Er wordt aangeklopt voor advies. Bij nadere inspectie wordt een cervixscheur gehecht op het operatiekwartier. Deze vrouw heeft geluk, ze verliest niet al te veel bloed. Je mag er niet aan denken als dit zich in een thuissituatie zou voordoen. Bloedingen zorgen voor 25% van de maternele mortaliteit ! Adequaat en snel handelen is de boodschap. Totaal volume en infuussnelheid, liter per 24 uur, ml per uur, druppels per minuut,…rekensommen en gevaren benadrukken. Op pediatrie geef ik een praktijkles over het gebruik van de infuuspomp. Een grote belangstelling. Nu maar hopen dat de elektriciteit niet te veel uitvalt. De lading knuffels krijgt zijn bestemming.

Glimlach alom.:-)