donderdag 27/11

's ochtends heerst er een drukte van jewelste. Bedden overbevolkt, dokters en studenten voor de patientenronde, poetswerk, patienten worden ontslagen...

Naast de weegschaal ligt de dode baby, die we gisteren stervend achterlieten bij zijn mama. Wat later leg ik er een tweede naast. De baby die het zo koud had na de keizersnede maar die het na opwarming goed deed. Het mocht niet zijn. Pole mama! Hartverscheurend. Gewoon in haar armen gestorven, zonder dat ze zich hiervan bewust was.

Enkele bevallingen later wordt een prematuurtje(en ook dysmatuur) geboren. Nog geen 1500 gr. Na wat assistentie ademt het meisje. De zuurstof wordt al snel gestopt. De vroedvrouwen denken dat zuurstof schade berokkend. Koud en kreunend wordt ze toch bij mama gelegd. We vrezen ervoor.

Genoeg voor vandaag.