Dag beste allemaal,

Ik mail direkt naar iedereen, want mailen is eeen ramp, zooooo traag.
We stellen het goed. Weer is goed en het weerzien was fantastisch.
Zondag het museum van de genocide bezocht. Dit grijpt toch telkens weer naar de keel.
Maandag naar hospitaal. Helaas Bieke, niets was georganiseerd. Goed dat ik mijn contacten van vorig jaar nog had, dan konden we toch al met iets beginnen.  Dr. Rudasingwa is deze week met verlof.  Gelukkig is dr. Charlotte er en konden we een aantal dingen organiseren.... pas vanaf woensdag. Stel je voor. Het is het einde van de ramadan en dan wordt er savonds doorgegeven of de maan verschijnt. Zo ja, dan is het dinsdag feesdag en wordt er niet gewerkt, of het kan ook pas woensdag zijn... Zoiets is in ons land onvoorstelbaar!

Vandaag hadden we dus onverwacht een extra vrije dag. Francois van de diabetesvereniging is met ons tot tegen Goma gereden, naar de vulkanen waar de gorillas zitten. Ontzettend prachtige natuur. We hebben onze ogen uitgekeken.

Maar we hebben ook al gewerkt. Dr. Charlotte zei dat er na mijn passage vorig jaar al veel veranderd was.
Dat heeft me veel plezier gedaan, vooral de bewustwording dat het anders moest. We proberen voor volgend jaar een fullprogram op poten te zetten samen met Francois.
Ondertussen zijn Raoul, de prof, en ik al begonnen met de patienten te bezoeken. Raoul bespreekt met de artsen de medische situatie en start de insuline op of corrigeert.
Ik ben begonnen met de educaties, samen met de VP. Maar er is nog een heeeeel lange weg te gaan.
Onvoorstelbaar wat we hier zien. De pt. neemt een paar weken insuline, stopt deze dan en begint dan opnieuw...
De arts had gezegd het zo te doen want hij was goed geregeld!
We zijn zeer inventief geworden om toch maar leermomenten in te lassen.

We vullen mekaar heel goed aan en we passen op mekaar. Geen probleem dus.

Dikke groetjes aan iedereen.

Marleen en Raoul