11.03.2011

We horen hier over de aardbeving in Japan en de tsunami en over de politieke situatie in de Mahgreb en Midden Oosten. Er is toch veel kwetsbaarheid in de wereld! Gelukkig schudt de wereld hier niet en drukken de mensen uit (Plus Jamais Ça) dat ze geen oorlog meer willen. Je moet toch beseffen dat die bergen en heuvels hier niet zomaar zijn ontstaan en dat de Grote Meren in feite de plek zijn waar aardplaten tegen elkaar aanschuiven (de breukijn loopt van Ethiopië tot Malawi). De laatste 10 jaar zijn er ook in Afrika verschillende aardbevingen geweest (o.a. Kenya, onder Lake Tanganyika, Rwanda, Mozambique en Zuid-Afrika).
 
In het land van de zoete ananassen was het vrijdag wel heel erg warm. Ik ben 2x naar TPO geweest, waar uiteindelijk duidelijk werd dat er een overdrachtsperiode van 2 jaar gaat komen om de psychiatrische medicatie in de provinciale ziekenhuizen van een aantal provincies beschikbaar te houden, waarna de overheid de verstrekking ervan gaat overnemen. Dat is dus iets om erg blij van te worden.



Mijn afspraak met broeder Hippolyte in het CNPK ging op zijn Burundees niet door. Later op de dag wat inkopen gedaan en met Véronique en Herwig van alles uitgewisseld over Burundi. De avond met vroegere vrienden doorgebracht. In het weekend zal ik alsnog proberen om Hippolyte te spreken over de 3 provincies waar hij weer ambulante zorg wil opzetten binnen de basisgezondheidszorg en de manier waarop dit kan worden aangepakt. Ook voorwerk doen voor de communicatiestructuur etc. voor Espérance voor maandag en de scholing voor Twagurumutima donderdag.
Onze Congoleze collega's hebben per mail laten weten dat zij de on-line versie van de Franse DSM-IV die ik had gestuurd niet kunnen openen. Ik zal eens zien of het als bijlage kan worden verstuurd en anders kan ik misschien wat DSM-boekjes opsturen vanuit thuis in de toekomst.
Hartelijke groet vanuit Bujumbura!

10.03.2011

Donderdag met de minibus volgeladen met medewerkers van het CNPK en met boodschappen naar Gitega voor de opening van Centre de Santé Mental. Na een kerkdienst en de inzegening bekeken we de gebouwtjes, die bedoeld zijn voor wat wij poliklinische zorg noemen en voor ergotherapie. Voor de 15 bedden moet in de toekomst nog een voorziening komen. Ik ben erg enthousiast dat in Gitega een soort patiëntenvereniging is ontstaan, die zowel kan letten op patiëntenrechten als kan bijdragen aan de bewustwording in de samenleving. Het is nog pril maar echt belangrijk. Broeder Emile was trots en blij met het Centre.

Ook kwam ik de hoofdverpleegkundige voor de psychiatrie van het provinciale ziekenhuis tegen bij de opening, die na een hartelijke begroeting aangaf dat de medicatievoorraad op raakt, zoals was te verwachten. Hier zal toch verder over moeten worden gesproken, want een strategie die tot verbetering kan leiden hebben we nog niet gehoord.
Terug met het busje door het mooie land, opnieuw een rit van bijna 3 uur. Nergens lopen geen mensen, zogezegd. Overal zie je de kostgrondjes van allerlei kleuren groen en soms rood, elk zo'n 10 x 10 meter, op de heuvels, net een schilderij van Paul Klee. Hoewel we nogal op elkaar gepakt zaten, was het weer erg genieten van alles wat er was te zien.
 
Amy Besamusca - Ekelschot