Donderdag 11 maart

Veel opnames en dames in arbeid maar weinig bevallingen. Veel HIV+ patienten. Ik telde de voorbije maanden uit, 17 % van de bevallen moeders. Zoveel. Er wordt wel gewerkt aan de screening en behandeling maar het is verontrustend. Ook zoveel baby's die besmet raken, zoveel wezen. Droevig.

De hele dag in de weer met Daines, de patient in kritieke toestand.   Ze krijgt het alsmaar moeilijker om te ademen, ze raakt uitgeput.  Haar extra zuurstof toedienen is een hagelijke onderneming.  Eerst een zuurstofconcentrator zoeken die het doet, dan een paar verlengsnoeren halen op operatiekamer (want de blok materniteit heeft maar 1 werkend stopcontact, op verloskamer.) Dan valt de electriciteit uit, het regent.  Pfff...

Vrijdag 12 maart.

Daines is overleden...

Friday = cleaning-day! Met man (vrouw;-) en macht wordt alles gepoetst. Ik hou een oogje in het zeil bij de patienten en brief (lees : por) hen regelmatig. Ik ben niet tevreden ! Gisteren liet ik een patient achter op 7 cm ontsluiting. Nu ligt die er nog net hetzelfde bij, niets bij gebeurd, uitgeput. Grrrr.... Ik neem de verantwoordelijke arts en vroedvrouw bij de arm en we stellen samen een plan op. Ik wil voortuitgang! Als de twee dames op verloskamer bevallen zijn tegen lunchtijd, betaal ik de chips. ;-) Omkoperij of motiveren? Het helpt alleszinds. Eind goed al goed.

Het vraagt zoveel energie, soms zo frustrerend... Genoeg voor vandaag.

Even afreageren. Ik stort me op de blog. Wil mijn belofte aan Bieke en het thuisfront houden.

Ondertussen pauze, geen electriciteit, ik ga iets eten...

:-0

groetjes van mie en van de rest