Beste vrienden,

Hier ben ik dan terug met wat nieuws uit Mafinga. Alles loopt zeer vlot hier. Het voorbije weekend hebben we onze batterijen opgeladen door een leuke uitstap te doen. Tanzania is echt een prachtig land.

Maandagmorgen waren we dan terug paraat om met onze tweede week te starten.

Elke dag verloopt hier volgens een vast schema. We worden afgehaald om 7u45 zodat we om 8u00 in het ziekenhuis zijn. Eerst doen we een ochtendtoer bij de geopereerde patiënten. Is dikwijls ook een goede gelegenheid om wat uitleg te geven over het postoperatief beleid. Vervolgens gaan we naar het operatiekwartier waar onze eerste patiënt al op ons wacht, vandaag was dat een vrouw met een “huge uterus”, een zeer grote baarmoeder. De patiënte kon de laatste maanden niet meer op het land werken, waarschijnlijk gehinderd door de grote massa in haar buik. Het was het beeld van een voldragen zwangerschap. Omdat de mogelijkheden op vlak van anesthesie beperkt zijn verkozen we een spinale anesthesie, een ruggenprik, te doen. Frimina heeft deze keer de anesthesie verricht en het mag gezegd worden op een zeer deskundige wijze. Je ziet dat ze al wat ervaring heeft. Bovendien is ze zeer leergierig. Ze apprecieert enorm dat we tijdens de dooie momenten van een narcose gebruik maken om bijkomende uitleg te geven over een onderwerp betreffende anesthesie. De ingreep was zeker niet alledaags aangezien de grootte van de massa maar verliep vlot. Uiteindelijk leek het te gaan om een baarmoeder van bijna drie kilo. Tegen de middag was de eerste ingreep achter de rug. Patiënte zal zich ongetwijfeld een stuk beter voelen. Haar broer is ons na de ingreep trouwens al komen bedanken. Dat is ook zo typisch aan de bevolking hier: Het zijn enorm lieve mensen.

Na een tasje thee, Mafinga is de streek van de theeplantages, was het dan tijd voor een tweede ingreep. Deze keer gaat het over een probleem van infertiliteit. Door infectie in het verleden zijn er vergroeiingen opgetreden zodat de eicel niet meer in de eileider geraakt en patiënte dus ook niet zwanger kan worden. Zij heeft nog geen kinderen, er is dus zeker kinderwens. Er wordt een tuboplastie verricht, de vergroeiingen worden opgeheven zodat patiënte kan zwanger worden. Tijdens de ingreep wordt er wat gegrapt met de patiënte (aangezien ook deze ingreep onder spinale anesthesie gebeurd is patiënte wakker), Ze zegt dat ze haar eerste kind “ dr. Martin” zal noemen naar de chirurg die het mogelijk maakte dat ze kon zwanger worden. Na deze ingreep , die toch wel wat tijd in beslag nam omdat dit zeer nauwkeurig moest uitgevoerd worden, is het al na14u30 en dus tijd voor het middageten. Er wordt eten voorzien door iemand van het ziekenhuis en is het is telkens een lekkere lokale maaltijd.

Vandaag waren er maar twee operaties omdat er gevreesd werd dat de eerste ingreep wel eens zou kunnen uitlopen gezien de uitgebreidheid. Na het middagmaal was er nog een onderzoek van een VVF-patiënte. VVF of vesicovaginale fistel (= verbinding tussen blaas en vagina) is een echt probleem in landen zoals Tanzania. Bij dit onderzoek wordt er nagegaan of patiënte kan geopereerd worden in de setting van het ziekenhuis van Mafinga. Patiënte die vandaag aan de beurt was woont in een dorp 80km van Mafinga. Toen de arbeid niet vorderde heeft het nog meer dan twee dagen geduurd vooraleer ze in het ziekenhuis was. Gevolg ischemie van de omringende weefsels. Een VVF kan hier het gevolg van zijn. Maar wat we zagen bij het onderzoek was veel erger. Er was geen fistel maar de blaas was volledig genecrotiseerd, er was geen blaaswand meer. Spijtig maar hier kunnen we in Mafinga niets aan doen. Morgen gaan we met patiënte en familie samenzitten en gaan we zoeken naar een oplossing zodat ze kan verwezen worden naar een gespecialiseerd ziekenhuis in Dar es Salaam zodat ze toch kan geholpen worden.

Na het werk op het operatiekwartier gaat Martin consultaties doen. Ondertussen zie ik de patiënten die morgen geopereerd worden. En voordat we het weten is het al zes uur. Weeral een dag voorbij.

Vanavond praten we ongetwijfeld nog wat bij tijdens het drinken van een glas Kilimanjaro, een lokaal bier.

Vele groetjes,

Jan Pieter