Hujambo,

De reis tot in Tosamaganga is er een om nooit meer te vergeten. Hoe makkelijk en comfortabel de vlucht was, zo vermoeiend en barbaars was de daaropvolgende busreis. In vergelijking hiermee was de busreis van onze vorige missie pure luxe ;-) Bovendien zat er een of andere roekeloze gehaaste gek aan het stuur. Soms was het net of we in de railway zaten, maar dan zonder de gordels en zonder de zachte zeteltjes. Ik denk niet dat de bus ooit van een vering is voorzien... Hoe dan ook was ze ver te zoek. Zo ver dat we zelfs blij waren met de taxi die te klein was voor al onze bagage zodat we met de helft van onze bagage op de schoot de rit van Iringa tot in Tosa moesten uitzitten.

Maar uiteindelijk zijn we er geraakt. Zonder kleerscheuren. Maar wel redelijk uitgeput. Eens aangekomen was het een warm welkom, een blij weerzien en een heerlijk avondmaal.

Ondertussen zit ook onze eerste werkdag erop. Spectaculaire dingen zijn er (nog) niet gebeurd. Wat ik al wel kan zeggen is dat het labo er een nieuwe laborant bij heeft. De rest van de equipe is ook nog steeds op post. Zelfs de studentes die in november stage kwamen lopen zijn er nog steeds. Een van hen, Osmunda, zou heel graag voor laborante gaan studeren, maar haar familie kan dat (voorlopig) niet betalen. Wat heel jammer is, want ze is super gemotiveerd. Misschien vinden we hier wel een oplossing voor...

Kwaheri,

Khadija, Vinciane en Jan