Drie kiekskes in Boromo
Drie kiekskes in Boromo
De weg naar Orodara gaat via Sabou (remember de poel met ' heilige' krokodillen waar zelfs JL De Haene ooit een fotoshoot had zittend op een van de oudere dieren, helaas inmiddels overleden - de echte krokodil dan bedoel ik)
Gelukkig is er langs de 'goudron' l' Auberge de l' Accueil in Boromo , ongeveer halfweg, onze vaste stek om de benen te strekken en de inwendige mens te versterken
De twee volumineuze patronnes ('t zijn duidelijk zusjes) die de zaak runnen vanuit hun plastieken stoelen in het midden van de zaak - niet veel meer dan een afdak met daaronder wat roestig metalen meubilair en een luid ronkende koelkast - lijken daar al jaren te zitten, hun bedrijfje met vaste hand dirigerend met hun niet mis te verstane vocale orders aan het personeel dat de kiekskes in het kokende vet dompelt en de klanten bedient
Op onze passages hebben wij de jongste telg van één van hen zien opgroeien van baby tot nu ferm bazeke van 5 jaar : "Tanti n' est pas venu?" vraagt de mama, doelend op Linda (Van Immerseel) die de vorige jaren altijd mee was, en steeds een klein cadeautje bijhad; het excuus dat Linda oma wordt en dat liever van dichtbij meemaakt wordt met veel begrip onthaald.
Het etablissement heeft op het erf achter de zaak 'sanitaire faciliteiten' die door de argeloze reiziger in principe wel geapprecieerd worden - tot een nadere inspectie toch tot enige terughoudendheid aanzet. Bovendien worden op hetzelfde erf de kiekskes geslacht op een door Gaia zeker niet gesanctionneerde manier: not for the faint of heart...
Dan het spektakel als er een nieuwe lading kippen arriveert: als eens geprobeerd 35 kippen met een touwtje rond hun poten aan het stuur en zadel van uw brommerke te hangen?
Nu zitten we onder de paillote van ons hotelletje in Orodara nog even te palaberen: morgen moet er gewerkt worden.
wordt vervolgd.








Plaats een nieuwe reactie