Cécile vertelt het verhaal van haar Afrikaans zoontje Jean de Dieu.

Cécile ging al 8 keer voor AZV naar Afrika en vertelde mij een verhaal dat mij diep raakte. Het verhaal van Jean de Dieu.

Jean de Dieu was 8 jaar en wees. Zijn beide ouders stierven aan Aids toen hij 6 jaar was en hij woonde vanaf die dag bij zijn tante. Hij kreeg het virus met de moedermelk binnen en was dus ook HIV positief. Op een avond liet zijn tante een petroleumlamp vallen en de olie brandde door de huid van Jean de Dieu. Zijn beide benen waren derdegraads verbrand over een groot oppervlak, alsof hij in zijn jonge leventje nog niet genoeg tegenslag had gehad...

Zijn tante bracht hem naar het ziekenhuis van Kabgayi toen André, Emmy, Grietje en Cécile daar aan het werk waren. De vrouw trok snel haar handen weg van haar schriel en ondervoed neefje dat grote open wonden op zijn benen had en ze vertrok zonder een spoor.

Zo vond Cécile Jean de Dieu: op een vuil bed, zonder familie en dus zonder eten. Cécile hoefde geen seconde te twijfelen over wat ze zou doen. Elke dag smokkelde ze wat van het ontbijt mee naar het ziekenhuis en nadat Jean de Dieu gesmuld had verzorgde ze zijn wonden. Na drie weken was hij goed op krachten gekomen en klaar voor de operatie.

Maar Cécile moest hem echter met pijn in het hart achterlaten om naar huis te vertrekken. Ze ging bij hem op bed zitten en gaf hem nog eens een goeie knuffel voor ze zou vertrekken. Hij zei iets in het Kinyarwanda tegen de verpleegster en Cécile vroeg om een vertaling. "Il a dit: la mzungu m'aime bien." De blanke moeder ziet mij graag.

Cécile was geraakt. Na al het eten en alle verzorging was hetgeen hem het meeste bij zou blijven dat er iemand hem graag zag, ondanks zijn wonden en zijn HIV, ondanks het feit dat zelfs zijn tante hem niet meer wou zien.
Weet je wat onze verpleegster hem heeft gezegd?
"En ook al ga ik naar Europa en zit ik hier ver vandaan en ook al krijg je Aids, ik zal altijd van je blijven houden."

Twee maand later kreeg het virus de overhand en overleed Jean de Dieu, maar zijn laatste gedachten waren bij Cecile. Toen ze het jaar nadien terug kwam vertelde een verpleegster haar dat Jean de Dieu op één van zijn laatste dagen gezegd had: "Als de blanke moeder terug komt, wil je haar dan bedanken voor alles wat ze voor me heeft gedaan?"