Dag 15: 15 april 21.30u

Vannacht zijn we wakker geworden, door een overweldigend lawaai. Een enorme regenbui die te keer ging op het golfplaten metalen dak. Het is nadien blijven regenen. We hebben dus weer kennis gemaakt met het regenseizoen.

Vanmorgen  tijdig opgestaan. Om 7u10 waren we in de staatsschool, waar we een heuse parade zagen van de schoolkinderen. De kinderen stelden zich op in U formatie onder begeleiding van enkele tamtams en het zingen van religieuze liederen. Nadien stapten ze in rijen hun klaslokalen binnen.

Om 9u hadden we een afspraak met Dr Karine, hoofd van het ziekenhuis. Hier hebben we onze adviezen toegelicht vooral deze i.v.m. hygiëne.

Om 10u een voordracht gegeven voor de verpleegkundigen van het ziekenhuis. Ook hier lag het accent weer op hygiëne.
Vanmiddag heeft Greta voor ons de nationale maaltijd klaargemaakt. Deze bestaat uit 8 verschillende items die gemengd worden op het bord. Een typische saus op basis van palmolie en arachidenoten. Zeer lekker.

Om 14 u vertrokken met dweilen, vodden en een bus OMO javel. We hebben samen met een paar  leerlingen van het eerste jaar GROTE kuis gehouden in hun praktijklokaal verbonden aan het ziekenhuis. Dit heeft voor heel wat spectakel gezorgd. We hebben alles buitengesmeten. Hun zogezegd didactisch materiaal getriëerd en vooral gereinigd. Dozen met vervallen materiaal en een levende muis erin, gesorteerd. Het bed met de oefenpop grondig gekuisd, het tandartsmateriaal ( er is al sinds jaren geen tandarts meer in Bwamanda). Zelfs woordenboeken, frans-nederlands en nederlands-frans gevonden. ( wanneer is dit lokaal voor de laatste gekuisd?). Iedereen zag zwart van het stof, het gebruikte water zag ook zwart en de vodden waren voor de vuilbak. Maar het resultaat mag er zijn. Dit was ook te zien aan de witte uniformen van de leerlingen. We hebben hun nadien een tube wip expres gegeven zodat ze hun uniformen konden wassen (ze hebben zelf geen zeep).
 
Na een snelle wasbeurt vertrokken naar Pére Moris, een Capucijn. Hij heeft ons een rondleiding gegeven op hun domein. Een prachtige palmeraie, met wandelpaadjes. Een oase van rust. Hadden we dit eerder geweten dat hadden we er zeker meer gewandeld.

Om 19u werden we verwacht (officiële uitnodiging) op ons afscheidsdiner waar een aantal artsen, verantwoordelijken van de verpleegafdelingen, de directie van de school en de afgevaardigden van het CDI, aanwezig waren. Dit ging gepaard met de nodige speechen. Nadine gaf er één ten beste, wel minder officieel dan deze van de prefect. Om 21u was er geen electriciteit meer , dus einde van het feestje.

Nu, 22u, het is tijd om onze koffers te pakken. Morgen komen ze ons halen, maar we weten nog niet hoe laat.

Vele dikke kussen vanuit Bwamanda. Dit was een hele ervaring, die ons nog lang zal bijblijven.

We kijken uit naar een heerlijke warme douche, een zalig bed, en vooral naar ons gezin. We hebben jullie gemist.