Na twee weken onderricht en observatie zien we een duidelijke evolutie in de werkwijze van de twee anesthesisten :

• De laatste week is alles langzaam opgeruimd geraakt en gesorteerd  in het operatiekwartier, kindermateriaal, dringend materiaal, werkmateriaal en de rest mooi geordend op verschillende werktafels.  Een lust voor het oog!!
• Vermits er van in het begin geopteerd is om niet zelf te werken maar te observeren, analyseren en suggesties te geven is er een duidelijk zelfvertrouwen gegroeid.
• De motivatie om veranderingen te aanvaarden, is gegroeid naarmate de missie vorderde, ook om extra te werken, teksten ’s avonds voor te bereiden en handelingen en procedures in te stellen en / of te veranderen.
• Het repetitief karakter van het onderwijs heeft een zekere routine in het evalueren van een product of anesthesie, telkens een techniek of produkt werd gebruikt, moesten ze de voordelen/nadelen, indicaties/contra-indicaties opsommen, tot vervelens toe, maar met resultaat



• Checklisten werden geïntroduceerd en op papier gezet, deze werden geprint en op het anesthesietafeltje gekleefd.  Systematisch werden deze geraadpleegd door de anesthesiste bij het starten ’s morgens en bij  iedere patiënt.
• Veel werk werd gestoken in het berekenen van doseringen en verdunningen. Lijsten werden opgesteld en geafficheerd, zowel voor de kinderanesthesie, als voor de volwassenen.
• De hele anesthesie, kinderanesthesie en eerste hulp werd systematisch onder de loupe genomen, topic per topic werden rustig uitgelegd, herhaald en ondervraagd,met succes.

Zelden heb ik een zo gemotiveerd anesthesisten team mogen begeleiden en de veranderingen en initiatieven zien toepassen binnen de twee weken.

Lange termijn prognose : positief.

Een voldane missionaris !