Vandaag gaf ik les aan 11 nieuwe verpleegkundigen van het ziekenhuis. Ik maakte ze wat wegwijs in de communicatietheorie en probeerde om hen via veel voorbeelden wijzer te maken in hoe belangrijk het is om elkaar goed te begrijpen. De cultuurverschillen tussen Afrika en Belgie waren nog maar eens heel erg duidelijk. Afrikanen kunnen heel gesloten zijn in hun communicatie en het is dan ook erg moeilijk om te proberen te achterhalen wat hun agenda is. Soms heb ik de indruk dat iedereen hier vanalles doet en denkt naast datgene wat ze ons als westerling willen laten zien. Ik heb eventjes moeten checken bij collega Herwig en vriend Joris of ik nu eigenlijk paranoïd aan het worden ben, een mens zou hier beginnen aan zichzelf twijfelen...Gelukkig kreeg ik de bevestiging dat het hier ook éffectief zo is dat de meesten door de oorlog angst hebben om zich volledig bloot te geven! Raar hé? Wij zijn dat in Belgie niet gewoon…

Daarnet was ik getuige van een opname van een dronken man in de kliniek. Hij is met de politie toegekomen, in gezelschap van een familielid ( die er mijn gedacht ook niet erg nuchter uitzag…). Hij lag op de laadruimte van een pick-up, zijn handen en voeten waren met touwen samengebonden en hij had een zakdoek (? Of zoiets) in zijn mond. Ik zou gedacht hebben dat het om een erg agressief iemand ging, maar die man leek nu zo tam als een lammetje te zijn. Blijkt dat ze hem overvallen en gebonden hebben terwijl hij zijn roes aan het uitslapen was ergens langs de straat. Zijn familie was hem al een tijdje aan het overtuigen om zich te laten opnemen om te ontwennen maar hij wou niet.  Hij is hier toegekomen, een sterke (gorilla-achtige) agent sloeg hem over zijn schouder en droeg hem naar binnen. Recht de isoleerkamer binnen…. Er kwam geen dokter bij de opname te pas, de verpleegkundigen stelden zich geen vragen, twintig andere patiënten gaapten de sukkel aan en tijdens het hele gebeuren is een kwikkerd erin geslaagd om naar buiten te vluchten terwijl de afdelingspoort  openging.

En ik, de Westerse verpleegkundige, stond erbij en keek ernaar… Wat is er hier nog veel werk aan de winkel! EN hoe kunnen we hen hier in godsnaam duidelijk maken dat er andere manieren bestaan om met zieken om te gaan?

Achteraan dit ziekenhuis is een ‘boerderijtje’ waar ze kippetjes kweken. Ik ben me daar even gaan terugtrekken om weer tot rust te komen en om na te denken. Tussen haakjes: ze hebben hier schone kiekens die ik in Belgie nog niet gezien heb. Zou ik een paar eitjes meenemen om ze thuis uit te broeden?? ;-)

PS  Matrassen zijn ter plaatse. Jiehaaaa!!