Back in Mafinga!
Back in Mafinga!
We zijn alweer een week ver, Ben heeft zich net toegevoegd aan het team. Sorry, maar ik kwam maar niet aan het bloggen.
Het computersysteem in het ziekenhuis (2 jaar geleden installeerden een paar Duitse studenten intranet en internet, jammer maar hier blijft niet veel van over) ligt hier zo goed als plat. Lange werkdagen, 's avonds regen en bliksem en dus geen elektriciteit in het internetcafe. Vandaag doe ik een poging...
Tekst knippen en plakken lukt, maar de foto's komen niet door. Later meer...Alvast enkele indrukken.
Maandag 1 maart 2010.
Ook weer vandaag geconfronteerd geweest met verdriet bij
onvruchtbaarheid. Flora, 29 jaar, en nog steeds geen levend kind
gebaard. Haar husband heeft inmiddels twee kinderen bij een andere
vrouw. Nogmaals wordt duidelijk hoe belangrijk het in Afrika is om als
vrouw moeder te worden. De sociale druk is enorm. De wanhoop nabij als
dit niet wil lukken. Uitsluiting en zelfs mishandeling niet
ondenkbaar. In onze Westerse Wereld begrijpen we dit niet. Hier zijn
in-vitrobehandelingen onbestaand. En al zou dit kunnen, het is vast
onbetaalbaar. Hoewel hemel en aarde zou bewogen worden, want, …wat het
krijgen en hebben van kinderen is hier een enorme rijkdom!
Vanmiddag Veronica en Angelina, twee bekende vroedvrouwen van op ward 2, gezien. Het gaat niet goed met Veronica. Ze is 31 weken zwanger, heeft een veel te hoge bloeddruk en reageert niet op de hier voorradige medicatie. Anderhalf jaar geleden, bij een vorig bezoek van me aan Mafinga, beviel ze van een dode baby. Pre-eclampsie. Hopelijk loopt het deze keer beter af. Hoewel… het ziet er niet goed uit. Ik duim alvast dat Veronica geen schade oploopt en dat de baby niet al te prematuur geboren wordt, anders haalt die het niet. Moesten Veronica en de baby bij ons leven… hun toekomst zou er niet zo onzeker uitzien. Wat een luxe kennen wij thuis wat betreft medische behandelingen.
Ik wil wat vroeger naar huis, langs de markt om asali (honing),
passieruchten en banaantjes te kopen. Aangenaam om al die warme kleuren
en geuren weer op te snuiven. De zon op mijn huid, warmte in mijn
hart.
Woensdag 3 maart 2010. Een drukke dag voor
Eise. Op consultatie al heel wat patiënten voor operatie gepland voor
volgende week als Ben, anesthesist, komt.
Vandaag een overwinning!
Bij een 16 jarig meisje, eerste baby, zouden ze al snel een keizersnede
uitvoeren wegens niet vorderende arbeid. Heel subjectief hoor.
Volgens het partogram (het was al eens ingevuld ;-) viel het m.i. best
mee. Waarom niet eerst de arbeid bevorderen met het breken van de
vliezen en als nodig het toedienen van weeenstimulerend middel ???
Hebben ze (de vroedvrouwen maar ook de dokters) hier bang voor.
Natuurlijk dien je dan een arbeid nauwkeurig op te volgen. Hier knelt
misschien het schoentje …Toch werd mij raad gevraagd en opgevolgd ;-)
En ziehier, een iets wat later supervlot bevallen van een meisje.
Hongera! Proficiat!
Donderdag 4 maart 2010. Vandaag nog een overwinning, deze keer voor
Eise. Vorig jaar hadden we het gebruik van de vacuumextractie
besproken. De ventouse is reeds jaren geleden afgezworen. Te onveilig
voor de baby! Een juiste indicatiestelling en het beheersen van deze
techniek is wel primordiaal. Vorig jaar jammer genoeg geen kans tot
demonstratie. Vandaag wel! Grace, een eerstbarende, HIV +, gehaald met
de ambulance in een dispensarium, staat reeds een paar uur op volledige
ontsluiting maar geen vooruitgang. Een uitgeputte moeder als gevolg.
Hier een prachtige vacuümgeboorte. Hopelijk staan de locale collega`s
er nu wat minder weigerachtig en argwanend tegenover. Dokter Innocent,
een jonge pasbeginnende arts die voor deze missie toegewezen wordt aan
Eise, wil het wel onder de knie krijgen. Hierdoor kunnen, in de
toekomst, het aantal sectio’s misschien wat gereduceerd worden!?
Vandaag zijn ook de drie Nederlandse geneeskundestudenten begonnen.
Leuke jongens, vol energie en leergierigheid. Mooi om zien hoe ze alle
indrukken op zich laten afkomen.
Zonnige (tussen de regendruppels door, regenseizoen) groeten van ons allemaal!
Eise, Ben en Mie
Jart, Jan en Floris en ook van onze Afrikaanse collega's :-)








Plaats een nieuwe reactie