Beste allemaal,
 
Met ons alles OK.
Vandaag toegekomen met een kleine propeller vanuit Kigali in Entebbe. Hier wachtte ons nog een team bestaande uit een laborante en technieker ons op. We gaan dus morgenvroeg met 4 vertrekken naar de Kivustreek in Congo.
Hier in Oeganda kijkt mijn kamer uit op het Victoriameer. Ik heb nog een douchke met warm water genomen, want dat zal in de brousse minder evident zijn...
Ons verblijf in Kigali is weer een avontuur geworden.
Ik heb daar dingen gezien die ik nooit meer in mijn carriere zal meemaken.
Ik was samen met een VP op de materniteit een mama educatie aan het geven rond injecties toen de vroedvrouw mij kwam roepen.
Er was net een mama bevallen en ik moest naar haar baby komen zien. Hij was al 2 dagen dood in haar buik. Ik kijk heel goed en vind dat de baby zo dik is. Ik controleer de mama haar glycemie en lap.. ze heeft toch wel diabetes zeker. Daardoor is de baby gestorven. De dokters hadden er niet aan gedacht om haar tijdens de zwangerschap te controleren.
Er worden hier constant verkeerde diagnoses gesteld. Vorige week is nog een jongeman met diabetes van 24 gestorven omdat ze hem verkeerd behandelden. Of er is geen insuline, of geen spuit, ... 
De droom van de endocrinologe is een diabetesequipe op te richten. Maar dat loopt hier niet van een leien dakje..
De prof en ik vormen een heel goed team. Wij vullen mekaar helemaal aan en zo een samenwerking zijn ze hier niet gewoon van een verpleegster. Hopelijk lukt het hen dat ook bij te brengen op lange termijn....
 
Misschien kunnen we volgende week mailen vanuit Congo.
Naar het schijnt slapen we bij de aartsbisschop... Ik zal mijn Onze Vader alvast oefenen...
 
Een warme omhelzing van Raoul en Marleen