Hier dan nog eens een berichtje vanuit Mafinga. Op het ogenblik is het hier vrij goed weer maar de voorbije dagen hebben we regelmatig veel regen gehad, echte stortbuien. De temperatuur is hier zoals tijdens een Belgische zomer, dus geen tropische temperaturen. We dragen dan ook meestal een trui, zeker s avonds. In het ziekenhuis gaat het zijn gewone gangetje. Tijdens de dag operaties. In de vooravond mensen zien op consultatie of op de verpleegafdelingen ter voorbereiding van de ingreep van de volgende dag. Op vlak van anesthesie is er een vooruitgang duidelijk merkbaar ten opzichte van de vorige jaren. De verpleegkundigen die de anesthesies hier verzorgen hebben een refresher course gevolgd in Dar Es Salaam en hebben er duidelijk wat opgestoken. Dit geeft dan een goede basis om verder te bouwen. Twee andere verpleegkundigen zijn op cursus anesthesie , welke een jaar duurt. Het valt me telkens op dat het gebrek aan middelen vaak een belemmering is om nieuwe technieken te kunnen toepassen. Zonde, ... want ze zijn enorm geengageerd. Tijdens de ingrepen die we hier gedaan hebben, hebben we dan ook al heel wat kunnen oefenen en met succes. De spinale anesthesie( verdoving via een ruggenprik) gaat nu zeer vlot. Keizerssnedes die tot nu toe steeds onder volledige verdoving gebeurde , doen zij nu ook onder spinale anesthesie.Hierdoor zijn de pasgeborenen duidelijk beter dan bij een algemene verdoving. Hopelijk kunnen zij dit ook blijven doen in de toekomst. Ik vertelde jullie reeds dat de pathologie die je hier tegenkomt duidelijk meer uitgesproken is dan de pathologie die we thuis tegenkomen. Een voorbeeld hiervan is het volgende verhaal. Deze week was er een moeder op materniteit opgenomen met een voldragen zwangerschap. Men vermoedde een plancenta previa ( placenta zeer laag ingeplant en toch wel een gevaarlijk situatie) Maar men was blijkbaar niet zeker van de diagnose. Dit door een gebrek aan middelen. Men vermoedde ook dat de foetus niet meer leefde. Dan is er toch wel wat aarzeling om een beslissing te nemen. Gelukkig kon Martin hen helpen een beslissing te nemen. Namelijk gaan kijken wat er aan de hand was.En het eventueel nog levende kind laten geboren worden. Hij vermoedde namelijk dat het geen placenta previa was en wel eens een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kon zijn . Alles werd klaar gemaakt voor een keizerssnede. Uiteindelijk als de buik open was zag men dat het inderdaad een buitenbaarmoederlijke zwangerschap was met voldragen kind dat waarschijnlijk al meer dan een week geleden overleden was. Ook schrijnende zaken komt ge hier tegen. Zoals die moeder die juist bevallen is en op materniteit ligt en koorts doet en een opgezette buik heeft. De dag ervoor was zij bevallen via een keizerssnede van een kind. Het vruchtwater was geinfecteerd. Zij deed duidelijk een ernstige infectie van de baarmoeder. Zij moest om dit te behandelen twee verschillende antibiotica krijgen. Echter ze kreeg enkel penicilline en dit omwille van " economical reasons". Lees zij is te arm om het andere antibioticum te betalen en dan krijgt ze dat ook niet. Gelukkig zijn we dan zelf het antibioticum kunnen gaan halen zodat ze toch de juiste behandeling kan krijgen. Vandaag is ze duidelijk beter. De dankbaarheid die je dan krijgt van de mensen is dan echt ontroerend. Zoals ook bij die patiente met een zeer grote baarmoeder die we opereerden, waarvan de familie ons allemaal persoonlijk kwamen bedanken. Een "Assante Sana" (= hartelijk bedankt) die hartverwarmend is. Morgen zijn we al weer aan onze laatste dag toe. Hopelijk hebben we een beetje kunnen helpen en hebben we ze ook iets kunnen bijbrengen. Vele groetjes aan jullie allen, Jan Pieter