We probeerden al elke keer foto’s tussen onze blog te plaatsen, maar dit blijkt niet altijd te lukken.  Hier dan nog maar eens een fotoloos berichtje:

Door de vakantie zijn er in de centra over het algemeen weinig kinderen aanwezig. Op het eerste zicht lijkt dit ons een tegenvaller maar toch…

In de centra waar we de kans krijgen om met de kinderen te spelen gaan de kinderen onmiddellijk aan de slag met de houten blokken. Er worden torens en bruggen gebouwd, hele gebouwen, torens vallen om en worden terstond weer opgebouwd. Een kindje dat net een snoepje had gekregen verwerkte steevast het snoeppapiertje telkens opnieuw in zijn bouwactiviteiten.

‘Training on the job’ of training op de werkvloer is hier een breed begrip. Kinesitherapeuten, educatrices en maman’s zijn elk op hun manier met de kinderen bezig en hebben een verschillende (of geen) opleiding.De kinesitherapeuten pikken uit onze ergovorming vooral de elementen uit die ze bruikbaar zien in hun eigen praktijk, de educatrices die we ontmoetten zijn geïnteresseerd en kunnen goed aanpikken.  Vooral bij de maman’s zien we grote verschillen in de taakinvulling en de manier waarop ze met de kinderen bezig zijn. Er zijn maman’s die zich eerder op de achtergrond houden, kinderen terecht wijzen of uit de groep nemen en er zijn maman’ s die met de kinderen op de grond zitten en hen aanmoedigen tot activiteit, of ze imiteren wat

Intussen zijn wij al een week in Rwanda, de tijd vliegt, ... elke dag bezochten we een ander centrum, vele indrukken, we speelden met schatten van kinderen, wisselden ervaringen uit op de werkvloer. Morgen proberen we op deze blog een verslagje met foto's te brengen!

Anne - Mie, Toon en Jo