Jambo! Habari? Nzuri!! Allemaal woorden die uitdrukken dat we het hier goed stellen...

Een missie die naar mijn gevoel snel op een efficiënte kruissnelheid komt. Natuurlijk is dit rechtstreeks gevolg van het harde voorbereidende werk van Anouk en Nest die als voorgaande missie zich over het diagnostische werk hebben ontfermd.

Terug onder familie, vrienden en huisdieren thuis! Het weerzien is natuurlijk heerlijk, je neemt er het snertweer (het was weer echt prijs op onze dag van thuiskomst) dan maar bovenop.

Het is toch een toffe missie geweest. Ikzelf heb veel geleerd, veel nieuwe inzichten gekregen op ontwikkelingshulp (dat kan natuurlijk moeilijk anders als je voor een eerste keer gaat). Tanzania is een mooi land met erg leuke mensen. Ze hebben ontzettend weinig en hebben toch een grote levensvreugde en levenskracht. We hebben verhalen gehoord over onveilige toestanden, vooral voor blanken, deze zijn ongetwijfeld waar en niet goed te praten, maar eerlijk gezegd: als je al de armoede en miserie ginder ziet, is het beter te begrijpen dat er af en toe iemand "ontspoort".

Alle chirurgie is achter de rug en alle patienten goed en wel uit het ziekenhuis ontslagen. Leuk om terug te kunnen kijken op wat we hebben mogen doen. 175 raadplegingen, 42 operaties, meestal kleine ingrepen maar toch 'risky', want dikwijls bij kinderen en ingrepen 'in de luchtweg' onder algemene anesthesie... Wie er een beetje in thuis is zal begrijpen dat je dan voor elk detail alert moet blijven.

Voor de mensen die we hebben kunnen helpen betekent het blijkbaar heel wat, van op een afstand bekeken is het maar een druppel op een hete plaat.

Belangrijker is evenwel dat we uit deze eerste missie veel geleerd hebben voor toekomstige initiatieven. Voer voor bespreking thuis dus...

We doen dus vrolijk verder. Het begint zelfs allemaal wat vlotter te gaan dan in 't begin... Is dat nu omdat wij onze normen verleggen of omdat het echt vlotter gaat?

Wat er ook van zij, het is hier leuk om te werken met allemaal mensen rondom je die entousiast en vol goeie wil hun werk doen, zelfs al ia het met beperkte middelen.

Vanmorgen postop gaan toeren en patienten gaan ontslaan. Ze gaan gelukkig allemaal prima, iedereen naar huis dus! en wij straks weg voor een toeristisch weekendje, om er daarna weer keihard in te vliegen.

Jullie hebben bij Ernest al kunnen lezen over onze arrivee bij Zr Phyllis en het St Elisabeth ziekenhuis, en over de overrompeling die we daar als consultatie hebben meegemaakt. Ik dacht al veel gezien te hebben, wel dit was 'something completely new'.

Vertrekkensklaar? Zo stilaan wel denk ik. Klaar voor de challenge? Dat zal ik je later kunnen vertellen.... Voor mij een eerste missie, gelukkig heb ik met Nest een ervaren rot mee!

Ik kijk er naar uit, de motivatie is op peil. Hopelijk kunnen we ons daar erg nuttig maken. Ik zou zeggen: come and see next week.