Parfois, je rentre à la maison avec le cœur serré... mes bébés vont-ils survivre? Les sages-femmes ont-elles bien compris ce qu'il faut faire? La maman suivra-t-elle les indications?
En Afrique, un enfant né affaibli qui dispose de peu de réserves est souvent un oiseau pour le chat....

Soms keer ik met een bang hart naar huis terug....gaan mijn baby'tjes het wel redden? Hebben de vroedvrouwen voldoende begrepen wat er moet gebeuren? Zal de mama de aanwijzingen volgen?
Een kindje dat in Afrika met weinig reserves wordt geboren is zo vaak een vogel voor de kat...

Toen ik vorig jaar november op het vliegtuig richting Brussel stapte, gingen mijn 3 zorgenkindjes in gedachten met mij mee. Komt het wel goed met David? Zal Béatrice het redden? Heeft Patrick een toekomst?

Misschien hadden jullie het al gezien in de krant natuurlijk maar ik wou toch nog even een mooi artikel over AZV in de schijnwerper zetten. Het is een artikel dat deze maand in de standaard verscheen. Door op de afbeeldingen te klikken kan je het artikel als PDF downlaoden en afprinten / lezen.

Het is in ieder geval mooie publiciteit voor de goeie zaak, veel leesplezier!

Yet a follow-up on the last report on the mother who died. Today, the grandparents have visited Els at the maternity ward. For now, the babies are fed with powder milk by MWV. The tradition that children are taken care of and wet-nursed by a 'nana' seems to have disappeared. Now the grandmother will try to feed the children (with the help of medication and regular feeding this will perhaps succeed). The babies remain on the maternity ward.

This is only to make clear that Western evidences are absolutely not self-evident here.

Juste la suite de l'information donnée précédemment au sujet du décès de la maman. Aujourd'hui, les grands-parents se sont présentés chez Els à la maternité. Provisoirement les enfants sont nourris au lait en poudre fourni par MSV .La tradition de mettre les enfants en nourrice semble ne plus exister. Maintenant, la grand-mère va essayer d'alimenter les enfants. Moyennement une assistance médicale et en mettant régulièrement les enfants au sein cela pourrait peut-être marcher. Les enfants restent admis à la maternité.

even een vervolg op het vorige bericht over de overleden moeder. Vandaag zijn de grootouders langsgekomen op de materniteit bij Els. Voorlopig worden de kindjes gevoed met poedermelk van AZV. De tradities dat kinderen door 'voedsters' opgenomen en gezoogd worden, blijkt verdwenen. Nu zal de grootmoeder de kinderen proberen voeden (met ondersteuning van medicatie en regelmatig aanleggen zal dit misschien lukken). De Kindjes blijven opgenomen in de materniteit.

Dit maar om duidelijk te maken dat westerse evidenties hier absoluut niet vanzelfsprekend zijn.

Niet elke dag dat je op missie bent is even succesvol. Gisteren hadden we een zware dag. We kregen 's morgens al slecht nieuws: 's nachts is één van onze patiënten gestorven. We deden de dag ervoor een keizersnede bij een jonge moeder en konden 2 gezonde babies ter wereld brengen. Maar 8 uur na de sectio gaat het mis, een bloedklonter veroorzaakt een longembolie, de mama heeft het niet gehaald...

Not every day on which you are on a mission is equally successful. Yesterday, we had a difficult day. Already in the morning, we received bad news: in the night, one of our patients had died. The day before, we had carried out a Caesarean section to a young mother and we could help bear two healthy babies. But 8 hours after the section, it went wrong, a blood clot caused a pulmonary embolism, the mother did not make it...

Quand on est en mission, ce n'est pas rose tous les jours. Hier, nous avons vécu une journée difficile. Dès le matin, nous avions reçu de mauvaises nouvelles : une de nos patientes est décédée la nuit dernière. Nous avons pratiqué une césarienne sur une jeune maman et avons pu mettre au monde deux bébés en parfaite santé. Mais 8 heures après la césarienne, un caillot sanguin a provoqué une embolie pulmonaire et la maman n'y a pas survécu.

zaterdagnamiddag in Bukavu, ...even verpozen na een eerste week werken in het hospitaal van Ciriri.

Zoveel valt er te vertellen, dat een hele BLOG-site niet zou volstaan...daarom enkele indrukken van ons drie:

een klein ziekenhuis maar met een enorme uitstraling naar de plaatselijke bevolking (boven Bukavu) die in een paar jaar tijd exponentieel gegroeid is (o.a. door de oorlog)