Ik heb vandaag een dankmail ontvangen van de papa van Marthe, meisje van 13 jaar die we hebben geopereerd op 23 juni 2009 aan haar oren en ... ze hoort terug:

"C'est Louis, le papa de l'enfant Marthe que vous avez opéré l'oreille l'année passée à l'hôpital pédiatrique Kalembe lembe de Kinshasa/RDC avec joie et beaucoup d'émotions se permets de vous écrire pour dire MERCI. Dieu est venu vers nous et a guéri la fille à travers vous sous cette forme. Maintenant je vous prie de bien accepter ces mots de remerciemment et d'y répondre si possible. Incroyable mais vrai,aujourdui Marthe entend parfaitement, même le petit bruit d'une mouche qui vole à côté d'elle ! "

Je ziet, missies van AZV zijn en blijven positief!

Eindelijk heb ik de kans om een blog van de missie on line te zetten. Maar na mijn thuiskomst heb ik dadelijk elke nacht gewerkt en moest ik de missie weer even verwerken. Zoals jullie weten is er in Kimbondo maar af en toe electriciteit, laat staan snel internet.

Ook al zijn we 2 weken al weer terug  thuis maar dagelijks denk ik nog steeds aan de kinderen van Kimbondo . Ik zet  er nog even een verhaal bij want vrienden en familie vonden dat we zo weinig geblogd hebben en volgden onze missie.

We zijn intussen al terug thuis maar toch wil ik jullie niet onthouden van enkele Kimbondo verhalen. Zaterdagavond 17 oktober werden we na een goede vlucht opgewacht door Pater Hugo in de luchthaven. De eerste kennismaking viel dadelijk zeer goed mee en je ziet dat de pater met hart en ziel voor zijn kinderen leeft. Mijn 3 collega’s  Dr Patrick, kine Yvette en laborante Odette kregen een kamer toegewezen naast de pater en ik kreeg een nette kamer ter hoogte van de neonatale (weliswaar geen douche)

even testen of ik nog weet hoe ik moet bloggen voor ik morgenvroeg vertrek naar Kimbondo .

Kimbondo, de heuvels van Congo: daar heb ik mijn hart verloren tijdens een bezoek  bij  mijn vorige missie  (Kalembe Lembe in juni 2009) en vind het geweldig  dat ik deze keer  mag mee gaan met Dr Peeters Patrick die ook de "Kimbondoitis " heeft zoals Mireille zegt.  Patrick kent  Kimbondo door en door en wist welke lessen we konden voorbereiden!

Mijn 2 andere teamgenoten zal ik morgenvroeg ontmoeten maar na de vele telefoons en mails voel ik dat de  nodige spirit er bij allen inzit

Maandag 22 juni ’09

Onze eerste werkdag 8u30 tot 21u 30 zit er op: zoveel gezien, ervaren, gevoeld, gedaan, gewerkt,….  we hadden warm, dorst en honger maar……. we zijn met een voldaan gevoel om 22u naar onze jeep van het Rode Kruis gestapt . We waren terug in onze procuur rond 23 uur en zijn dadelijk gaan slapen om dinsdag ochtend 8u30 weer paraat te zijn in het kinderziekenhuis.

maar .wees gerust , we zijn aangekomen... Na 3 u durendewerken aan het vliegtuig zijn we terug mogen instappen en ging het richting Kinshasa. We hebben wel in een onweer gezeten met luchtakken en zware bliksems maar rond 23u zijn we goed geland.

Als verrassing stond de Kno arts Dr Nzuzi ons op te wachten en werden we veilig in Procuur St Anne afgezet.

 Zaterdag ochtend zijn we warm onthaald in Hospitaal Pediatrie Kalembe Lembe waar we de nodige uitleg hebben gekregen en een rondleiding in de chirurgie. Carine en ik hebben alle dozen geopend en netjes genoteerd wat er in zat.  Nadien hebben we onze eerste patientjes gezien en Dr Jef en Dr Didier hebben ze pre operatief onderzocht.

Geplande samenkomst om 8 u in Zaventem maaaaaar ………………… Carine  wou de trein nemen naar Zaventem ipv Zaventem luchthaven en Didier zat vast in het verkeer door een ongeval thv de parking van luchthaven.

De voorbereidingen van onze missie naar Congo

Nadat we de nodige info kregen van Mireille heeft ons team dadelijk contact opgenomen met elkaar via mails. Onze vergadering vond plaats op vrijdag 29 mei  om 20u30 in het AZV te Mechelen.

Carine en ik zijn eerst samen een hapje gaan eten aan het water en daarna zijn we met onze arts Jef een glaasje gaan drinken op de Grote Markt te Mechelen. De 1e kennismaking viel zeer goed mee en er werd druk gecommuniceerd.

Onze anestesist was op congres in buitenland en kwam rond 21 u aan maar de sfeer zat er dadelijk in. Er werden massa's vragen gesteld aan Mireille die zo lief was om nog foto's op te zoeken van het hospitaal en de vergadering heeft geduurd tot 24u: dank je wel Mireille.

Onze eerste avond zie foto