En toen,en toen,toen waren de 14 dagen voorbij en moesten we terug naar huis! Blij? Met gemengde gevoelens want je weet nooit of je al deze mensen nog gaat terugzien,dus neem je afscheid precies voor altijd en dat is moeilijk. Toen ons vliegtuigje opsteeg kreeg ik het even moeilijk,algoed dat ik alleen zat achteraan en dat de mannen bezig waren met alle boordinstrumenten te checken,dus niemand heeft het gemerkt! Het begin van 'the long way back', 24u later was ik thuis en kon het afkicken beginnen. Lekker slecht weer,en de volgende dag om 7u in het ok terug. Alles was hetzelfde gebleven behalve bij mij,daar was er vanbinnen weer iets veranderd,voor hoelang? Nu nog debriefen en deze missie zit er weer compleet op! Ik een beetje rijker, mijn dank daarvoor  Martine XXX

Als je je op de wegen van Tanzania begeeft, valt het op hoeveel mensen onderweg zijn. Er wordt nogal wat afgestapt,of het nu in de vroege morgend is,of tijdens de middaghitte of bij het vallen van de avond,er zijn steeds ontzettend veel mensen op stap. Je ziet vrouwen  heel elegant vanalles op hun hoofd dragen met of zonder hulp van 1 hand. Ze dragen emmers gevuld met water, schalen met fruit, vis, takkenbossen en op hun rug nog een babytje. Ook jonge meisjes zie je al vroeg vanalles op hun hoofd dragen en ook al heel vroeg sleuren ze hun zusje of broertje op hun ruggetje mee.

Laatste poging! Daarjuist werd de electriciteit afgezet en oeps alles weg en ik was bijna klaar! Niks aan te doen gewoon herbeginnen dus. Wat ik vandaag wou vertellen: Dinsdag was het ok-dag,maar toen we vol goede moed wilden beginnen bleek er enige commotie te zijn omdat er geen brandhout was! So what? Het probleem is dus dat de ketel voor het warmen van het waswater op brandhout werkt,dus maw geen brandhout,geen warm water,geen propere was,geen steriele was geen ok! Alles hangt dus af van brandhout! Wie niet voorziet is gezien en hier voorzien ze zeer weinig,spijtig! Vlug afwerken alvorens ze de electriciteit weer afzetten! Tot later misschien XXX Mama Martina

Vrijdagmiddag begon het WE al vrij vroeg in de namiddag want er was niet al teveel werk, en net zoals bij ons ziet iedereen ernaar uit, dus op dat gebied GEEN verschil. Toen we nog wat aan't napraten waren,kwamen mooi gezongen klanken ons tegemoet! Niemand die daar iets over zei of gebaarde dat er iets abnormaals aan was,maar voor mij...

Hallo iedereen! Wakker worden door hanegekraai,gedempte stemmen van
voorbijstappende mensen,en enthousiaste kinderen,dit zonder het geluid
van voorbijrijdende auto's, het heeft wel iets en is rustgevend! Als de
zon dan nog eens door de gordijnen door naar binnen schijnt,kan je niet
anders dan de dag blij en goedgemutst te beginnen.

Hallo,

Na een zeer lange en toch tamelijk vermoeiende reis, wegens de vele tussenstops en een wachttijd van 3 uur, zijn we hier aangekomen en zeer goed onthaald door Sister Reni. Zowel voor Edgar als voor mij was het een blij weerzien en kwamen we een beetje thuis.Oei! ik ben ergens aangekomen en mijn tekst is ineens groter(ik denk aan de slechtzienden!)

 

Nog een dikke 4 uur en we zijn ermee weg! Hopelijk ben ik niets vergeten,want ginder is er géén supermarkt om even vlug vlug nog iets te halen!

En anders trekken we onze plan wel,dat is toch de bedoeling. Dag Bieke! Tot blogs! (hopelijk)

 

 

 

Het is wel niet de juiste missie,maar de locatie is al correct en de helft van het team is ook goed! Hoe kan ik het juiste vinden? Bieke? PS: kijk ook eens naar mijn fotoverslag!