Onze missie was dit jaar (voor mij is de teller reeds op 5) wel uitzonderlijk: de medische staff en het Ziekenhuis -personeel worden stilaan gewoon aan onze kortdurende missie. Uit de vorige missie blijkt dat de protocols en overgebrachte kennis  vrij goed worden toegepast!

...maar de Sr. Sabina wilt zo graag dat we terug komen!

Eigenlijk was het labotoestel het enige dat met gemak de 10-uur durende vlucht en 10-uur durende busreis overleefd heeft. Het is nog steeds in gebruik (alive and kicking) in Tosamaganga.

Wij zelf waren er na die helse tocht net ietsje slechter aan toe ;-)

Er was zo'n mooie samenwerking tussen ons team en natuurlijk ook met het Tanzaniaans team. Het was al bij al een zeer geslaagde missie met hieronder enkele mooie foto's:

Dag allemaal,

Na een uitputtende 2x 10 u vlieg- en busreis, komen we met 2,5 u vertraging omwille van motorpech en wegenwerken, in Iringa aan. We werden aan de busterminal in Iringa door Sr Sabina opgewacht (gelukkig hadden we aan boord van de bus een vriendeljke inwoner van Iringa die zijn Mobile uitleende om de ongeruste Sr Sabina te verwittigen).

Après un voyage épuisant de 2 X 10h en avion et en bus, nous sommes arrivés avec 2 heures30 de retard à Iringa à cause de problèmes techniques au moteur du bus, et des travaux sur la route. Au terminal à Iringa, nous sommes attendus par soeur Sabina qui, très inquiète de notre retard, avait été avertie pendant le voyage grâce au portable d'un aimable passager.

1 week na onze terugkeer,is het wel de moeite nog eenblog te versturen:onze missie was een succes ,en ook een bewustwording van het leven en de dood !!

wij hebben samen echt genoten ,gewerkt en gevierd : details in een uitgebreid verslag

wij hebben van de directie goede punten gekregen en men verlangt dat we terugkomen