De eerste week van onze missie in Hôpital St.Joseph in Kinshasa voor de fistelchirurgie zit erop. Een week van vertrouwde dingen, nieuwe dingen, vrolijke dingen, ellendige dingen, onbegrijpelijke dingen. Het voelt altijd weer goed om hier te zijn en de vrouwen te kunnen helpen. Sommigen komen honderden kilometers gelopen, anderen komen met de boot, vrachtauto of bus. Zij zijn dan vaak dagen onderweg, laten alles en iedereen achter om geopereerd te kunnen worden. Spreken uitsluitend Lingala, leg ze dan maar eens uit dat ze heel veel moeten drinken, minstens 4 liter per dag. Hoe fantastisch is het dan om via de verpleegkundigen toch met de patienten te kunnen communiceren.

Wat een missie chirurgie in Yakoma had moeten worden, wordt nu een missie orthopaedie in Kananga, aangezien mijn visum niet op tijd binnen was. Een week later dan gepland, maar zeker niet minder. Koffers staan klaar, 20 kg. is zo gehaald. Het zal niet lukken om alles mee te nemen wat ik graag zou willen. Maar met wat extra charme in de strijd, zal een paar kilo overbagage niet zo'n probleem zijn. Ik ben benieuwd! Keep in touch!

Onze missie urologie zit er op. Na 3 weken zijn alle teamleden huiswaarts gekeerd. Het was warm, gezellig, indrukwekkend, emotioneel. Zoals in veel Afrikaanse landen is er ook in RD Congo van overheidswege amper geld beschikbaar voor gezondheidszorg en bovendien haast ontoegankelijk voor de meesten. Ondanks de, vaak, moeilijke omstandigheden hebben we veel kunnen betekenen voor de lokale bevolking.Vrouwen/meisjes met diverse vormen van fistels, die weer een normaal leven kunnen leiden, nadat ze door ons geopereerd zijn. Immers, urineverlies a.g.v.

Onder het genot van een echte tropische regenbui heb ik even de tijd om mijn eerste blog vanuit Congo te maken. Na al onze beslommeringen met de gestolen paspoorten/visa zijn we uiteindelijk zonder problemen aangekomen in Kinshasa. Het enige probleem was de gele koorts vaccinatie. Deze moet ten minste 10 dagen eerder gezet zijn. Daar onze vaccinatiepasoorten ook gestolen waren,was de mijne pas 2 dagen jong. Oeps, en nu?Ik heb gretig (mis)gebruik gemaakt van het feit dat ik nog op krukken liep, ik mocht zelfs meteen als eerste door de douane. Alleen Monique werd meegenomen een klein hokje in, geen idee waarom. Niemand zal het ooit weten waarschijnlijk. En dan het gedoe met de koffers.

Wat een pech!! 3 dagen vóór vertrek zijn onze paspoorten op de Congolese ambassade gestolen. Het complete team is nu in spanning of alles met spoed alsnog geregeld kan worden. Eerst naar de politie aangifte doen, dan naar de gemeente voor een nieuw paspoort, dan weer naar de ambassade voor het visum. Vaccinatiepaspoorten ook kwijt, naar de KLM travel clinic voor een kopie. Spannend! Complimenten aan Mireille dat zij alles zo snel in gang heeft gezet.  

Vorige week het bewijs van goed gedrag gekregen van het Min. van Justitie. Noodzakelijk als onderdeel van het visum voor mijn verblijf in RD Congo. Eindelijk! Dit keer vertrek ik met een team bestaande uit een 4-tal specialisten en mijn collega OK verpleegkundige Monique. Twee van de vier zijn vertrouwde gezichten van de vorige missie, al weer bijna een jaar geleden, DR. Emile de Backer en DR. Jean de Leval. Altijd fantastisch om weer met een missie mee te mogen.