Het is telkens weer een vrolijk weerzien. Op het vliegveld werden we al verwelkomd door onze trouwe anesthesist Sixte. Deze keer was tot onze verrassing ook Dr. De Weer aanwezig. Hij verwelkomde hier de AZV teams die dezelfde avond al dan niet hun weg verder vonden naar hun missiepost.

We zijn alweer zo'n 4 dagen thuis. Toch weer even wennen. Niet alleen het klimaat, maar ook de andere geuren, geen kindergelach, geen gezellige onderonsjes. Het zijn die dingen die ik altijd weer mis wanneer we thuis komen. Maar daarvoor hebben we weer mooie herinneringen aan een voor ons heel fijne missie. De fantastische onderlinge sfeer in het team waar later dan ook Noël nog bijkwam, de goede samenwerking met de lokale collega's, de glunderende gezichten wanneer ze het resultaat van hun operatie zagen.

Lia aan het woord:

Eindelijk lukt het weer op de blog te komen. De internetverbinding werkt nu alleen vóór het administratiegebouw. Daar zitten we dan buiten onze blog te schrijven terwijl de regen gestaag blijft vallen. Het waterprobleem is dit jaar groot, gelukkig wordt er het hele jaar door regenwater opgevangen in grote tanks zodat we ons daarmee kunnen wassen. Het weekend heeft ons goed gedaan aan het mooie Kivumeer. Ontspannen zijn we weer begonnen. Deze week nog opereren, volgende week begint de nabehandeling. Ook kunnen we dan wat meer inventariseren wat er hier zoal in het centrum gedaan wordt.

Gatagara na 1 week Het is toch geweldig om terug te komen en te zien dat de vorige missie ook weer zijn vruchten afgeworpen heeft.

Nog 1 dag in de praktijk werken en dan kunnen de laatste koffers ingepakt worden. Zaterdag vertrekken we weer naar "ons" Gatagara. We zijn erg benieuwd hoe het deze keer zal zijn. Zien we de ons zo vertrouwde mensen weer? Is de OK weer zo netjes voorbereid als vorige keer? Werkt er nu echt een dokter? We zullen het zien. In ieder geval hebben we er veel zin en we zijn blij met het enthousiasme wat Annemie ons laat horen en zien. Zij gaat voor de eerste keer naar Afrika, maar ik weet zeker dat het haar gaat bevallen. We gaan er weer een mooie missie van maken.

Zojuist kwam een dame van Synthes ons enkele gloednieuwe osteotomen brengen. We kunnen er weer tegenaan! En de blog, wij doen ons best en de stroom doet de rest.

 Lia Speeckaert

Het zit erop. De 3 weken hier zijn omgevlogen. Veel gewerkt en vooral fijn gewerk in een goede sfeer. We laten tevreden personeel en patienten achter, wat wil je nog meer.Dit was voor ons wel de zwaarste missie tot nu toe van de 8 die we samen gedaan hebben. Lange dagen, moeilijke "gevallen" ook emotioneel was het zwaarder.

Het is zaterdag. Vanmorgen na de zaalronde nog wat gipsen en verbanden gewisseld en daarna zijn we vrij. Gelukkig. Eindelijk tijd om eens een verslagje te schrijven na eerst een welverdiende siësta.Er is hier veel werk te verzetten. We beginnen ’s morgens om 7.30 met de zaalronde. Daarna meteen naar de OK. We doen nu 5 operaties per dag, maar vaak bilateraal, voor middagpauze is er geen tijd. Een banaantje en ananas tussendoor zijn erg lekker.

Eindelijk is het zover. Het nieuwe operatieblok van HVP Gatagara werd zaterdag 15 november 2008 officieel geopend. Er was veel belangstelling, o.a. van Frère Stockman generale overste van de Broeders van Liefde.