Hier een laatste update van onze missie in Gatagara!  De laatste dagen is het hier opereren met horten en stoten.  De elektriciteit is vandaag en gisteren wel zo'n 6 keer uitgevallen.  Dit is best wel even stress: geen operatielampen maar vooral geen zuurstof voor de kleintjes in de ontwaakzaal.  Het gevolg is dus een saturatie die als een speer de dieperik in gaat op enkele luttele seconden.  Chance dat we Elly bij ons hebben, als ervaren pediatrisch verpleegkundige kan zij in deze situatie koel blijven alsook onze anestesieverpleegkundige Sixte!

Het is hier best frisser dan de vorige jaren, wat natuurlijk aangenamer is om te slapen. 's Morgens of 's middags is er hier altijd een fikse tropische bui die voor flink wat afkoeling zorgt. Rond half vijf kunnen we altijd even in het zonnetje zitten na een dag opereren. Er zijn opvallend veel gehandicapte kinderen dit jaar: Downsyndroom, mentale retardatie door de bevalling,... het was best even schrikken!

Het was leuk om iedereen terug te zien!  Claudine had de hele operatiekamer al goed aangevuld en in orde gezet.  Na veel over en weer gesjouw met koffers, we waren net muilezels, is nu alles uitgepakt.  

Na een tropische stormbui deze morgend zijn we onze dag goed begonnen met 50 consultaties.  Het waren veelal oudere kinderen, tieners.  Kromme benen, voeten, osteomyelitis en amputaties.  De komende week zit al helemaal vol operaties.  Ook morgen doen we nog consultaties, hoeveel er komen weten we nog niet, dat is hier altijd een verrassing!  Tot later!

Ad en Elly, Annemie

Zaterdag is het weeral zover: voor de derde keer naar Gatagara!  Ik ben nu al veel minder nerveus dan de eerste missie met Marc en Lia Speeckaert.  Met hen had ik mijn eerste vuurdoop.  Nu ga ik terug met Ad en Elly Diepstraten.  Na heel wat heen-en-weer-gemail en een leuk weerzien in Mechelen samen met Barbara, zijn we er weer helemaal klaar voor.  We hebben alledrie  de verzamelmicrobe te pakken en de gevolgen zijn merkbaar: de handbagage aanspreken, spullen zo klein mogelijk maken, weinig kledij mee.  Als de internetgoden ons gunstig zijn, is de blog met bijbehorende foto's te volgen vanaf volgende zondag.  Dus voor een boeiende story met uiterst leuke foto's: bloggen maar!

 Groeten Annemie.

We zijn sinds 10 uur deze morgend weer terug in ons Belgenlandje!  Na een zeer vermoeiende vlucht - 3 uur stilgestaan in Uganda wegens de regen - zijn we 4 uur later dan gepland weer terug thuis.

De berichten komen wat later op de blog te staan omdat het internet hier helemaal niets doet.  Dat is niet erg, het komt alleen met een omweg!
De laatste werkdag vandaag en we hebben deze week ongeveer 20 operaties gedaan en het is hard werken. 

Back in Gatagara!
Vandaag is het onze derde dag in het erg warme Rwanda!  Zondagmorgen rond elf uur gaf de thermometer al 28,5 graden aan, waar ik na het middageten toch eens goed van ben gaan profiteren: een middagdutje in de zon, de gevolgen zijn al zichtbaar.
Gisteren heb ik met Claudine en Sixte de operatiezaal in orde gebracht om er dinsdag met de eerste operaties te beginnen. Ze hadden zelf al veel goed werk gedaan dus ik moest enkel nog wat aanvullen.

Hier ben ik weer: een nieuw jaar en een nieuwe missie naar Gatagara-Rwanda!  Dit jaar vertrek ik samen met Lia, Marc, Ad, Elly en Jean-Marie en heb ik me iets meer kunnen voorbereiden op wat er allemaal gaat gebeuren.  We kijken er in ieder geval naar uit om iedereen terug te zien.  Zaterdag vertrekken we, nu nog de hele week werken, vrijdagnamiddag inpakken en daarna wegwezen naar hopelijk iets warmere oorden!  Ik ga jullie samen met Lia en Elly op de hoogte houden van onze avonturen in Gatagara.  De ballonnen, snoepjes, speelgoedjes en verbandmateriaal liggen in ieder geval al klaar...

Groeten Annemie!

PS: hier een foto van onze missie van vorig jaar

Dag allemaal,

Hier even een kort verslagje uit het warme (30°) en zeer mooie Gatagara-Rwanda.  We zijn er hier direct ingevlogen gisteren met 50 consultaties.  De meesten zijn kindjes met klomvoeten of osteomyelitis.  Marc en Lia zijn gewoon om dat te zien maar voor mij was dit best een shock!  Ze lopen met slippertjes en een stok en hebben zo veel eelt op de zijkant van hun voetjes dat hun hiel opzij zit in plaats van achteraan de voet.

26 september vertrek ik voor de eerste keer met AZV naar Rwanda.  Van Bieke kreeg ik vorige week de info om te bloggen en dat ben ik dus nu aan het uitproberen!

Na vele telefoontjes met Lia (die zo véél ervaring heeft in Rwanda), begint nu alles op zijn plooi te komen om te vertrekken.  Ik ben er ook van geschrokken hoeveel mensen AZV kennen en die dat steunen!

Ik hoop in Gatagara zo veel mogelijk op de blog te zetten, zodat iedereen een beetje mee kan volgen, nu nog twee weken voorbereidingen treffen, inpakken en...

Groeten Annemie.