Hallo allemaal,

Ik heb onlangs een interview over onder andere AZV gegeven aan de mensen van Man bijt hond. Het is weerhouden om in de fotorubriek "Van nul tot Nu" letterlijk in beeld te komen. Hopelijk knippen ze niet te veel en komt het goed over. Hoe meer mensen de naam AZV horen, hoe beter!

Het wordt vanavond uitgezonden ergens in het midden van het programma dat begint om 19u45...dus allemaal even afstemmen op de VRT vanavond!

De werkdag begint met een sectio. Een electieve sectio. een repeat sectio. Een negende zwangerschap, slechts twee in leven. Zes babies die in utero of als zuigeling overleden zijn. Een meisje, WAKIKE, van 2800 gr, wordt geboren in stuit. Apgar 9/10/10.  De mama is superblij. Nu maar duimen voor een verder goed verloop.

Neen, niet echt een vliegende start voor me. L Ik mis mijn vlucht in Zaventem en het wordt een race tegen de klok om alsnog op Schiphol te geraken.  Dankzij mij lieve echtgenoot haal ik tijdig het vliegtuig naar Kilimanjaro. De boetes voor overdreven snelheid neem ik er graag bij. J

Wij kijken terug op een hartverwarmende missie… de laatste Malarone®pil betekent ook: reeds een week terug thuis. Het leven gaat weer zijn gewone gang, structuur en regelmaat sluipen binnen. Missiespullen worden opgeborgen, verslagen geschreven. In mijn notitieboekje vind ik nog een verhaal, bloggensklaar. Dit krijgen jullie, mits enige vertraging. De internetgoden waren ons deze missie niet gunstig gestemd…

Maandag 28 februari 2011.

Vrijdag 25 februari 2011.

Eerst nog even bloggen. Wat schijnt de zon reeds fel als ik een uurtje later dan gewoonlijk richting ziekenhuis ga. Ik moet er even van bekomen, wat afkoelen. Dat is niet moeilijk want in ward II is het steeds fris. Alle ramen open, overal tocht, om de vliegen te verjagen ;-). De nurces hebben dikke truien of jassen aan. De baby’s flink ingepakt.

Donderdag 24 februari 2011.

Vandaag rustig wakker geworden. Ik laat de morning report aan me voorbij gaan.

Maandag 21 februari 2011.
Onze eerste werkdag, vroeg uit de veren, we willen op tijd zijn voor de morning-report.  
De weg naar het ziekenhuis beleven we  steeds weer vol verwondering. Wat een bedrijvigheid; truckers, mecaniekers, verkopers, reizigers, schoolgaande jeugd, mensen op weg naar het werk. .. een ware onderdompeling in geuren en kleuren!

Een blij weerzien met al de bekenden. Karibu, welkom!  De consultatieruimte wordt ingericht. Alles komt traag op gang.  De eerste patiënten wachten reeds.  Al snel worden een vijftal operatiekandidaten gescreend voor  volgende week, als Ben, onze  anesthesist, er is.
Ik wil snel naar materniteit.

Vrijdag 18 februari 2011.

Net voor ik het vliegtuig instap word ik omgeroepen en uit de rij geplukt.  Twee securitymannen vragen me vriendelijk om hen te volgen, ze willen mijn bagage checken. Da’s even schrikken. Waar heb ik nu weer het sleuteltje van mijn valies gelaten? Ze krijgen een verontrustend signaal op de scanner; of ik soms loodhoudende verf mee heb???  Neen, maar  wel een hele voorraad contraststof voor hysterosalphingografie.