Akagera, Rwanda, ochtend. Onze zoon, die bij ons ligt, maakt ons wakker, er morrelt iemand aan de deur, meermaals. Hij doet open, en ik wik mijn woorden…er staat een aap voor de deur. Het beest is verbluffend assertief en kijkt ons onverstoorbaar aan met een blik van ”Koek nu! Of ik schijt mijn naam op je gezicht en ik heet niet Jo of Jos !”. De dochters sms’en vanuit de kamer naast ons. Er staat een aap op de gang! Ja! Ja! Een aap op de gang! Dat is gelogen want het zijn er vier. Bavianen die slechts opkrassen in ruil voor koeken.

We bezoeken vandaag een verpleegstersschool. Als “Kennis Geneest”, moet die kennis natuurlijk helder doorgegeven worden.

Het Kibagabaga-hospitaal van Kigali is een gelijkvloers atriumgebouw dat niet oogt als een kliniek.

Artsen Zonder Vakantie werkt ook hier samen met de lokale dokters en wij mogen alles zien. Dokter Samuel Van Steirteghem (Brussel) en Dokter Cyrille (Kigali) leiden ons rond.

Wij zijn met ons complete huishouden een paar dagen mee op tocht om de aandacht te vestigen op het werk van 600 Belgische vrijwilligers van Artsen Zonder Vakantie.

Wij wegen niet op het budget omdat we verblijven waar de AZV-artsen verblijven, omdat Brussels Airlines voordeeltarieven regelt voor Artsen Zonder Vakantie en omdat we onze kosten in Rwanda echt wel zelf aankunnen.

Ik droomde dat ik sliep en werd wakker in Kigali, Rwanda. Anneke ligt naast me en we horen onze kinderen op de gang van een bescheiden slaapding. We horen ook een paar teams van Artsen Zonder Vakantie, die doorreizen naar Congo om zich daar midscheeps op bevallingsproblemen te storten.

Wie ben ik ? Niemand. Of erger nog : een entertainer. De laatste tijd benefiet ik soms voor Artsen Zonder Vakantie, als respectvolle bewonderaar, ”peterschap” klinkt zo ouderwets en meta.

AZV is een Belgische NGO die Afrika jaarlijks 42.000 vrijwilligersuren bezorgt van gespecialiseerde medische topkrachten. Belgen die, netjes bij voorbaat gepland, 2 of 3 weken van hun vakantie gratis gaan samenwerken met hun Afrikaanse collega’s.