Dag allemaal,

Met deze willen we laten weten dat we goed aangekomen zijn in Mahagi en ook al weer veilig thuis zijn...
Helaas konden we jullie niet mailen want met het vertrek van pater Thierry uit Ugonjo is ook 'internet' verdwenen.

Het trieste is dat we weer veel ongelooflijke ervaringen hebben opgedaan. In Logo was bijna 95% van de diabetici ondervoed. Een gewicht van 34 kg en een grootte van 1,60 m was geen uitzondering. De mensen waren vooral slecht geïnformeerd. Ze hongerden zich dood omdat de dokters hen geleerd hadden dat diabetici bijna geen enkele koolhydraatbron mochten eten.
Dat was nogal nieuws als wij vertelden dat ze dat zeker wel moesten eten.
Velen hadden ook geen geld om eten te kopen, laat staan medicatie of insuline.
In Ariwaru is een jongen van 17 met zijn broer komen opdagen naar aanleiding van de oproep. Nog nooit geweest bij een dokter en hij woog maar 24 kg, half in coma, mama en papa vermoord,...Jawatte, dan hadden we het toch moeilijk...
De 'guérisseur' met zijn 'traditionele medicatie' heeft bovendien nog heel veel macht.

Maar we willen jullie vooral zeggen dat we aangenaam verrast waren. De vorming van vorig jaar heeft zijn effect niet gemist.
Sofie en Brigitte, de twee referentieverpleegkundigen, hebben een 'club voor diabetici' uit de grond gestampt. Zij doen wekelijks/maandelijks vergaderingen en dat is werkelijk een succes. Voorheen bestond er helemaal niets voor diabetici.
De mensen krijgen nu info en worden getest.
In het ziekenhuis van Logo werd vroeger de behandeling met insuline ergens in een chaotisch dossier genoteerd. Nu wordt het verpleegblad gebruikt dat we vorig jaar introduceerden. Direkt duidelijk voor iedereen. Patiënten worden op zelfzorg gezet, iets wat vroeger not done was. Alle diabetici worden er ook door de referentieverpleegkundige gezien.  
En de gevormde dokters zeggen van zichzelf dat ze een andere attitude gekregen hebben... Als dat geen succes is...
Maar wij realiseren ons heel goed dat er nog veel werk zal zijn om het vuur brandend te houden.
Aan Raoul en mij zal het echter niet liggen! Naarmate we meer met mekaar werken, worden wij steeds maar creatiever en innovatiever!

Aan iedereen de groetjes van ons,
Marleen en Raoul